تاثیر طراحی بیوفیلیک بر فضاهای آموزشی شهری ایران با تاکید بر چالش کوررنگی

هدف این پژوهش بررسی تاثیر طراحی بیوفیلیک بر فضاهای آموزشی شهری ایران با تمرکز بر چالش های ناشی از کوررنگی است. در عصر حاضر، با گسترش شهرنشینی و کاهش ارتباط با طبیعت فضاهای آموزشی به عنوان زیرساخت های حیاتی نیازمند رویکردهای نوینی هستند که سلامت و رفاه دانش آموزان را ارتقا دهند. طراحی بیوفیلیک با ادغام عناصر طبیعی و الگوهای الهام گرفته از طبیعت این امکان را فراهم می کند. با این حال، در نظر گرفتن نیازهای افراد دارای کوررنگی در این طراحی ها اهمیتی ویژه دارد. این پژوهش با استفاده از روش تحقیق کیفی مبتنی بر مشاهده، به بررسی ۷ مدرسه با الگوهای طراحی مختلف (مستطیلی مرکزی، پراکنده طبیعت گرا، چندمنظوره سنتی (مدرن)) می پردازد. ارزیابی سایت های مدارس بر اساس ۱۴ اصل طراحی بیوفیلیک و معیارهای فراگیری انجام شده است. نتایج نشان می دهد اغلب مدارس با چالش هایی نظیر کمبود فضاهای سبز، استفاده از مصالح مصنوعی و عدم توجه به نیازهای افراد دارای کوررنگی مواجه هستند. در نهایت پیشنهادات طراحی مبتنی بر رویکردی جامع و چندجانبه ارائه می شود که شامل تحلیل نیازهای کاربران، استفاده از رنگ های مناسب و کنتراست بالا، طراحی بر اساس بافت ها، گنجاندن عناصر آبی و طبیعی، نور طبیعی، فضاهای باز و اجتناب از طراحی پیچیده است. این پژوهش تاکید می کند طراحی بیوفیلیک فراگیر می تواند به ایجاد فضاهای آموزشی سالم تر، دسترس پذیرتر برای همه دانش آموزان و توسعه شهرهای پایدارتر کمک کند.

کلیدواژه ها:

طراحی بیوفیلیک ، فضاهای آموزشی ، کوررنگی ، پایداری