بازآفرینی «حیات اجتماعی» در تولید و بازتولید فضاهای نوین شهری (نمونه مورد پژوهش: میدانگاه شهری سعدی)

فضاهای نوین شهر به منظور استفاده ی شهروندان مکان فضاهایی هستند که حیات اجتماعی در آن شکل می گیرد و روایت «زندگی شهری» در آن ساخته می شود. به همان شکلی که برای ساخت خانواده و شروع زندگی افراد به مکانی به نام «خانه» احتیاج دارند، شهروندان نیز برای زندگی شهری و تعاملات اجتماعی به فضاهای نوین جمعی شهری نیاز دارند. در این پژوهش ابتدا به روش مطالعات «کتابخانه ای» از نوع کیفی، به تبیین مفاهیم زمان اجتماعی، حیات اجتماعی و بازآفرینی شهری و چگونگی ارتباط این سه حوزه و نحوه ی اثرگذاری آنها بر یکدیگر، مورد مطالعه و تحلیل قرار می گیرد؛ سپس در بخش آخر مبانی نظری به تبیین میدانگاه «شهری» به عنوان فضای نوین جمعی در شهر به عنوان نقطه ی اشتراک این سه مفهوم اشاره می شود. بر مبنای مطالعات صورت گرفته شهروند برای حضور در شهر، به فضاهای نوینی نیاز دارد که نیازهای معاصر او را پاسخگو باشد و «میدانگاه شهری» به عنوان یکی از ظرف های شکل دهنده به حیات اجتماعی در شهرهای معاصر شناخته می شود. سپس به روش مطالعات میدانی فرآیند پرسش های سلسله مراتبی یان گل به تحلیل و بررسی «حیات اجتماعی شهروندان» در «نمونه ی مورد مطالعه میدانگاه شهری سعدی» می پردازیم. در بخش پایانی پژوهش بر طبق نتایج به دست آمده، مشاهده شد «میدانگاه سعدی» از برهم کنش دو حوزه «بازآفرینی شهری» و «میدانگاه شهری»، ضمن حفظ عملکرد بافت اقتصادی و رونق کسب و کار شهروندان، محدوده ارتقاء محیطی و پیشرفت اقتصادی حاصل شده است بدین صورت که سبب رونق کسب اغذیه فروشی های محدوده نیز شده است زیرا مکان مناسبی برای صرف غذا در بافت شلوغ شهری در ساعات ابتدایی و میانی شب می باشد.

کلیدواژه ها:

بازآفرینی شهری ، فضاهای نوین شهری ، میدانگاه شهری ، زندگی شهری ، حیات و زمان اجتماعی