تحلیل و ارزیابی طرحهای بازآفرینی شهری؛ نمونه موردی: شهر شاهرود

بازآفرینی شهری به عنوان یک فرآیند کلیدی در بهبود کیفیت زندگی و ارتقاء زیرساخت های شهری به ویژه در شهرهای در حال توسعه اهمیت ویژه ای دارد. شهر شاهرود نیز به عنوان یک نمونه موردی با چالش های متعددی در این زمینه مواجه است که نیازمند تحلیل و ارزیابی دقیق می باشد. هدف این تحقیق، تحلیل و ارزیابی طرح های بازآفرینی شهری در شهر شاهرود و شناسایی نقاط قوت و ضعف این طرح ها به منظور بهبود کیفیت زندگی شهری و ارتقاء زیرساخت های اجتماعی و اقتصادی است. این تحقیق از روش توصیفی تحلیلی استفاده می کند. جامعه آماری شامل کارشناسان و متخصصان در زمینه بازآفرینی شهری در شهر شاهرود است که از میان آنها ۳۰ نفر به صورت تصادفی هدفمند انتخاب شده اند. داده ها از طریق پرسشنامه ای شامل سوالات بسته و باز جمع آوری و با استفاده از آزمون تی تک نمونه ای در نرم افزار SPSS تحلیل شده است. نتایج نشان می دهد که شاخص های اجتماعی-فرهنگی، اقتصادی و کالبدی زیرساختی تاثیرات متفاوتی بر فرآیند بازآفرینی شهری دارند. به ویژه شاخص های آموزش و آگاهی بخشی، توانمندسازی جامعه و بحران های مالی تاثیر مثبت و معناداری بر بازآفرینی دارند، در حالی که شاخص های پایداری اقتصادی و وضعیت اشتغال تاثیر منفی نشان می دهند. بر اساس یافته ها پیشنهاد می شود که برنامه ریزی های اجتماعی و فرهنگی به طور جدی مورد توجه قرار گیرد و برنامه های حمایتی برای تقویت اشتغال و پایداری اقتصادی طراحی و اجرا شود. همچنین توجه به نیازهای خاص گروه های آسیب پذیر و بهبود زیرساخت های کالبدی و زیست محیطی از دیگر اقدامات ضروری در راستای بهبود فرآیند بازآفرینی شهری در شهر شاهرود است. ایجاد یک سیستم مدیریت بحران موثر نیز به منظور مقابله با چالش های احتمالی از اهمیت ویژه ای برخوردار است.

کلیدواژه ها:

بافت های شهری ، بافت های آسیب پذیر ، بازآفرینی شهری ، توسعه پایدار ، بهینه سازی فضاهای شهری ، شاهرود