تحلیل شکاف عملکرد مدیریت شهری با تاکید بر رویکرد حکمروایی خوب (مورد مطالعه: منطقه ۱۱ شهر شیراز)

با رشد و پیچیدگی روزافزون شهرها، مدیریت شهری به امری دشوار بدل شده است. یکی از رویکردهای کلیدی در این زمینه «حکم روایی خوب شهری» است که ضعف در اجرای اصول آن موجب فاصله میان عملکرد موجود و انتظارات شهروندان می شود. پژوهش حاضر با رویکرد کاربردی و روش توصیفی کمی، به تحلیل شکاف عملکرد مدیریت شهری منطقه ۱۱ شیراز بر مبنای مولفه های حکم روایی خوب پرداخته است. جامعه آماری شامل ۳۸۴ شهروند و ۵۰ کارشناس و مدیر شهری است. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه ای ۲۶ گویه ای بر اساس طیف لیکرت بود که هفت مولفه مشارکت، کارآیی و اثربخشی، شفافیت، قانون مداری، پاسخ گویی، مسئولیت پذیری و عدالت را ارزیابی می کرد. یافته ها نشان داد میان وضع موجود و مطلوب در همه مولفه ها شکاف معناداری وجود دارد. در جامعه شهروندان، میانگین وضعیت موجود بین ۲.۶۴ تا ۳.۶۶ متغیر بود و بالاترین سطح به «مشارکت» اختصاص داشت، در حالی که میانگین وضعیت مطلوب در اکثر مولفه ها بالای ۴.۵ گزارش شد. در جامعه کارشناسان و مدیران نیز برخی مولفه ها حتی پایین تر از ارزیابی شهروندان بود؛ به ویژه «کارآیی و اثربخشی» با میانگین ۲.۹۲. نتایج آزمون فریدمن نشان داد «عدالت»، «قانون مداری» و «کارآیی و اثربخشی» بیشترین شکاف را داشته و نیازمند اصلاحات فوری هستند، در حالی که «مشارکت» کمترین فاصله را نشان داد. همچنین تفاوت معناداری در برداشت شهروندان و مدیران از مولفه هایی چون «پاسخ گویی» و «شفافیت» مشاهده شد که بیانگر اختلاف دیدگاه در اولویت های اجرایی است. این نتایج می تواند مبنایی برای بازنگری در سیاست های حکمرانی شهری و ارتقای کیفیت تعامل دولت و جامعه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

مدیریت شهری ، حکمروایی خوب ، وضعیت موجود ، وضعیت مطلوب ، تحلیل شکاف