استراتژی مدیریت حراست اثربخش در کنترل فساد اداری با تاکید بر رضایت شغلی (مورد مطالعه: شهرداری رشت)

در عصر حاضر، ثروت واقعی سازمان ها جذب و بهره وری از نیروی انسانی متخصص و مهارت های پرسنل می باشد. توجه به رابطه بالقوه میان ویژگی های شخصیتی کارکنان سازمان ها با پیامدهای کاری و سازمانی امری ضروری جهت کنترل فساد اداری و از منظر مدیریت دارای اهمیت است. هدف این پژوهش ارزیابی استراتژیک نقش رضایت شغلی و بهبود عملکرد اخلاق گرایانه بر عدم پیدایش فساد اداری (مورد مطالعه شهرداری رشت) در سال ۱۴۰۴ می باشد. بدین منظور تحقیق حاضر با روش کیفی و با توجه به رویکرد نظریه ی زمینه ای صورت گرفت. روش انتخاب نمونه ها به صورت نمونه گیری هدفمند بود و جمع آوری داده ها با بهره گیری از مصاحبه های عمیق و نیمه ساختاریافته تا مرحله اشباع نظری ادامه یافت. برای تحلیل داده ها از روش کدگذاری سه مرحله ای باز، محوری و انتخابی استفاده گردید. نتایج نشان می دهد فاصله قدرت، فردگرایی و ابهام گریزی و تاثیرات این ابعاد در بروز عدالت خواهی، جلوگیری از تبعیض و حاکمیت شفافیت می تواند باعث مهار فساد و مانعی در فراگیر شدن آن و نهایتا منجر به رونق و رشد و بالندگی سازمان گردد. عملکرد کارکنان هرچقدر خلاق و نهادینه سازی اخلاق در سازمان با اهمیت باشد محیط کاری سالم در سازمان به وجود خواهد آمد که نتیجه آن کاهش فساد و کم کاری و تخلف در سازمان می گردد. وسوسه برخورداری از امتیازهای قدرت، همچنین عدم نظارت و کنترل کافی و در اختیار بودن طولانی مدت قدرت، سرانجام به فساد خواهد انجامید. اقدامات پیشگیرانه همواره نقش مهمی در سیاست جنایی ایفا می کنند. حال تدابیر مبتنی بر آموزش و تدابیر اجتماعی و تدابیر مربوط به شکل و نحوه قانونگذاری، از جمله تدابیر کنشی پیشگیری فساد اداری هستند و تدابیر مبتنی بر تقویت ضمانت اجرا اعم از تدابیر اداری، انتظامی و کیفری، از جمله تدابیر واکنشی پیشگیری از فساد اداری هستند.

کلیدواژه ها:

مدیریت حراست ، بهبود عملکرد ، فساد اداری ، شهرداری رشت