مدیریت سیلابهای شهری، راهکاری جهت توسعه شهری پایدار

در سده اخیر شاهد شهرنشینی گسترده با سرعت زیاد در کشورهای در حال توسعه بودیم و این سرعت همچنان در قرن بیست و یکم نیز ادامه دارد. در حال حاضر، تقریبا نیمی از جمعیت جهان در مناطق شهری زندگی می کنند. شهرنشینی سریع، نتیجه مستقیم رشد اقتصادی و تمایل مردم به آسایش بیشتر و دسترسی آنها به امکانات آموزشی، بهداشتی و تسهیل حمل و نقل است. شهرنشینی در اکثر مواقع، بموجب ایجاد فشار بر منابع طبیعی و منابع انسان ساخت می شود. یکی از اثرات مهم و قابل توجه پیامد شهرنشینی، تغییر کاربری اراضی و پوشش زمین است که این مسئله بر منابع آبی و چرخه هیدرولوژیکی اثر می گذارد. این تاثیر از طریق تغییر در آب های سطحی و زیرزمینی، تغییر در رژیم رواناب های سطحی، تغییرات روزانه دما، رطوبت، پوشش ابر، میزان دود، آلودگی، تابش و باد مشاهده می گردد. با توجه به این عوامل، مطالعات علمی در مورد هیدرولوژی شهری به منظور طراحی مناسب مناظر شهری و زیرساخت های عمرانی بسیار حیاتی است. در این پژوهش استفاده از روش های هیدرولوژی نوین شهری و راهکارهای عملی مدیریت سیلاب های شهری از جنبه های گوناگون فنی و مهندسی و بیولوژیکی مورد بررسی و مطالعه قرار گرفته است که با توجه به خشکسالی های سالیان اخیر در صورت استفاده از این روش های نوین در کشور ایران و مخصوصا در مناطق خشک کشور که با کمبود آب مواجه می باشند می تواند بسیار کاربردی و راهگشا باشد.

کلیدواژه ها:

هیدرولوژی شهری ، سیلاب ، کاربری اراضی ، پوشش زمین