اولویت بندی محلات منطقه ۴ شهر تبریز برای بازآفرینی شهری با استفاده از مدل FBWM

بافت قدیمی و تاریخی شهرها به منزله قلب تپنده هر شهر به حساب می آیند. این مناطق علی رغم خصوصیات منحصربه فرد خود، به دلیل فرسودگی بافت از کیفیت زندگی نازلی برخوردار هستند. یکی از راهکارهای موثر برای ارتقاء کیفیت زندگی در این مناطق، بازآفرینی شهری است. بر این اساس، هدف از این پژوهش اولویت بندی محلات مختلف منطقه ۴ شهر تبریز از لحاظ نیاز به بازآفرینی شهری با استفاده از مدل FBWM است. بدین منظور از معیارهای مختلف کالبدی، اقتصادی، اجتماعی و محیط زیستی استفاده شد که هر یک دارای زیرمعیارهای مختلفی هستند. نتایج به دست آمده نشان داد، معیارهای کالبدی، اقتصادی، محیط زیستی و اجتماعی به ترتیب با وزن ۳۵۲/۰، ۳۲۸/۰، ۱۷۲/۰ و ۱۴۸/۰ از بیشترین اهمیت در بازآفرینی شهری برخوردار هستند. همچنین زیرمعیارهای کیفیت ابنیه، قدمت ابنیه و قیمت مسکن، مهم ترین زیرمعیارها در اجرای طرح های بازآفرینی شهری در محلات مختلف منطقه ۴ شهر تبریز محسوب می شوند. ارزیابی صحت نتایج با استفاده از منحنی مشخصه عملکرد نسبی نشان داد مدل FBWM با سطح زیرمنحنی ۸۷۴/۰ از عملکرد مناسبی در اولویت بندی محلات مختلف از لحاظ نیاز به بازآفرینی شهری برخوردار بوده است. بر اساس تحلیل نقشه حاصل از مدل FBWM، محلات قره آغاج، قونقا و گجیل از بیشترین اولویت و محلات میدان جهاد، وزیرآباد و کوی فیروز از کمترین اولویت برای بازآفرینی شهری برخوردار هستند. نتایج این پژوهش نشان داد برای اجرای موفق پروژه های بازآفرینی شهری، ابعاد مختلف کالبدی، اقتصادی، محیط زیستی و اجتماعی باید به صورت یکپارچه در نظر گرفته شوند و بازآفرینی شهری به عنوان یک فرایند پویا و چندبعدی در نظر گرفته شود.

کلیدواژه ها:

بازآفرینی شهری ، بافت فرسوده ، تبریز ، محلات شهری ، FBWM