کاربرد ریزپوشانی در بهینه سازی فعالیت آنتی اکسیدانی ترکیبات پلی فنلی در سیستم های غذایی

در سال های اخیر افزایش گرایش به مصرف محصولات غذایی سالم و حاوی ترکیبات زیست فعال توجه ویژه ای به پلی فنل ها به عنوان آنتی اکسیدان های طبیعی و عوامل عملکردی معطوف شده است. این ترکیبات قادر به خنثی سازی رادیکال های آزاد و کاهش تنش اکسایشی در بدن هستند و نقش مهمی در پیشگیری از بیماری های مزمن مانند سرطان، دیابت و اختلالات قلبی عروقی دارند. با این حال ناپایداری پلی فنل ها در مواجهه با شرایط محیطی، حرارت، اکسیژن و pH محدودیت هایی برای کاربرد مستقیم آن ها در صنایع غذایی ایجاد می کند. فناوری ریزپوشانی از جمله میکروکپسوله سازی، خشک کردن پاششی، خشک کردن انجمادی، لیپوزوم سازی و کواسرواسیون، راهکارهای موثر برای محافظت از این ترکیبات، همچنین افزایش پایداری، کنترل رهایش و بهبود فراهمی زیستی می باشند. انتخاب مواد دیواره مناسب، شرایط فرآیندی بهینه و تکنیک های مختلف کپسوله سازی امکان حفظ فعالیت زیستی پلی فنل ها در طول فرآوری و ذخیره سازی و توزیع یکنواخت آن ها را در ماتریس غذایی فراهم می سازد. استفاده از پلی فنل های پوشش دار نه تنها محدودیت های ناشی از ناپایداری و طعم نامطبوع را کاهش می دهد بلکه به بهبود ارزش تغذیه ای، خواص محافظتی و اثر ضدمیکروبی محصولات غذایی کمک شایانی می کند. بنابر این ریزپوشانی پلی فنل ها به عنوان رویکردی نوین و کارآمد در صنایع غذایی برای ارتقای سلامت و کیفیت محصولات مورد توجه می باشد.

کلیدواژه ها:

ریزپوشانی ، آنتی اکسیدان ، کپسوله سازی ، زیست فراهمی ، اکسایش