سنتز و بررسی کارایی آلومینای آندی نانومتخلخل بارگذاری شده با پرمنگنات پتاسیم در حذف اتیلن برای افزایش ماندگاری میوه و سبزیجات
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 28
متن کامل این مقاله منتشر نشده است و فقط به صورت چکیده یا چکیده مبسوط در پایگاه موجود می باشد.
توضیح: معمولا کلیه مقالاتی که کمتر از ۵ صفحه باشند در پایگاه سیویلیکا اصل مقاله (فول تکست) محسوب نمی شوند و فقط کاربران عضو بدون کسر اعتبار می توانند فایل آنها را دریافت نمایند.
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
FSSH03_145
تاریخ نمایه سازی: 11 اردیبهشت 1405
چکیده مقاله:
افزایش ماندگاری و حفظ کیفیت میوه ها و سبزیجات پس از برداشت از مهم ترین چالش های صنایع غذایی است. اتیلن به عنوان یک هورمون گیاهی نقش مهمی در تسریع فرآیند رسیدگی و فساد محصولات کشاورزی دارد، بنابراین کنترل و کاهش غلظت آن در محیط بسته بندی می تواند طول عمر محصولات تازه را به طور چشمگیری افزایش دهد. در این مطالعه آلومینای آندی به عنوان یک بستر نانومتخلخل برای جذب اتیلن با استفاده از روش الکتروشیمیایی سنتز شد. سه نوع الکترولیت شامل اسید سولفوریک، اسید فسفریک و اسید اگزالیک بررسی شدند و اثر پارامترهای کلیدی شامل نوع و غلظت الکترولیت، زمان آندایز و شدت جریان آندی کردن بر ساختار و تخلخل نمونه ها ارزیابی گردید. نتایج نشان داد که استفاده از اسید فسفریک به عنوان الکترولیت منجر به تولید آلومینای آندی با بهترین ساختار متخلخل و بالاترین سطح ویژه شد. سپس پرمنگنات پتاسیم به عنوان ماده اکسیدکننده بر روی آلومینای آندی بارگذاری شد. دو روش غوطه وری و الکتروشیمیایی برای بارگذاری مقایسه گردید و روش بهینه انتخاب شد. ویژگی های ساختاری و مورفولوژیکی جاذب ها با استفاده از آزمون های BET و SEM تحلیل شد. عملکرد جذب اتیلن نیز با استفاده از گاز سنتزشده در آزمایشگاه و روش اسپکتروفتومتری سنجیده شد. نتایج نشان داد که آلومینای آندی بهینه شده و بارگذاری شده با پرمنگنات پتاسیم توانایی بالایی در حذف اتیلن دارد و می تواند به طور موثری ماندگاری و کیفیت میوه ها و سبزیجات را در طول مدت نگهداری افزایش دهد. یافته های این مطالعه نشان می دهد که استفاده از این جاذب نانومتخلخل می تواند راهکار مناسبی برای توسعه بسته بندی فعال و پایدار محصولات کشاورزی باشد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
سعید گل میرزایی
دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی شیمی، دانشکده مهندسی شیمی و مواد پیشرفته، دانشگاه صنعتی ارومیه
الهام جنت دوست
استادیار گروه مهندسی شیمی، دانشکده مهندسی شیمی و مواد پیشرفته، دانشگاه صنعتی ارومیه
فرشاد خیری
دانشیار گروه شیمی، دانشکده مهندسی شیمی و مواد پیشرفته، دانشگاه صنعتی ارومیه
محمد سیروس آذر
استاد گروه مهندسی شیمی، دانشکده مهندسی شیمی و مواد پیشرفته، دانشگاه صنعتی ارومیه