مقایسه وضعیت ریزمغذی های، آهن روی و منیزیم در کودکان مبتلا به اختلال کمبود توجه بیش فعالی و کودکان سالم
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 57
متن کامل این مقاله منتشر نشده است و فقط به صورت چکیده یا چکیده مبسوط در پایگاه موجود می باشد.
توضیح: معمولا کلیه مقالاتی که کمتر از ۵ صفحه باشند در پایگاه سیویلیکا اصل مقاله (فول تکست) محسوب نمی شوند و فقط کاربران عضو بدون کسر اعتبار می توانند فایل آنها را دریافت نمایند.
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
FSSH03_001
تاریخ نمایه سازی: 11 اردیبهشت 1405
چکیده مقاله:
اختلال کمبود توجه بیش فعالی (ADHD) یکی از شایع ترین اختلالات روانی کودکان است که با نارسایی در تمرکز، بیش فعالی و رفتارهای تکانشی همراه است. بسیاری از ریزمغذی ها مانند آهن، روی و منیزیم نقش مهمی در عملکرد عصبی تنظیم دوپامین و سلامت رفتاری دارند. هدف این مطالعه مقایسه وضعیت این ریزمغذی ها در کودکان مبتلا به اختلال کمبود توجه بیش فعالی و کودکان سالم بوده است. این پژوهش از نوع توصیفی مقایسه ای بوده و جامعه آماری آن شامل کودکان ۶ تا ۱۲ ساله ساکن کلانشهر تهران با تشخیص قطعی اختلال کمبود توجه بیش فعالی و کودکان سالم بود. تعداد ۴۰ کودک مبتلا به اختلال کمبود توجه بیش فعالی (براساس تشخیص متخصص روانشناس و نتیجه دو پرسشنامه مقیاس کانرز والدین (CPRS) و مقیاس کانرز آموزگار (CTRS)) میزان و شدت علائم اختلال کمبود توجه بیش فعالی در هر دو گروه مورد ارزیابی قرار گرفت و تعداد ۴۰ کودک سالم و بدون تشخیص این اختلال پس از رضایت کتبی والدین از طریق آزمایش خون برای اندازه گیری سطح سرمی آهن، روی و منیزیم مورد بررسی قرار گرفتند. داده ها با استفاده از آزمون t مستقل و آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیره (MANCOVA) در نرم افزار SPSS نسخه ۲۳ تحلیل شد. سطح معناداری ۰/۰۵ در نظر گرفته شد. یافته ها نشان داد که میانگین سطح سرمی آهن، روی و منیزیم در کودکان مبتلا به ADHD به طور معناداری پایین تر از گروه کنترل بود. آهن گروه مبتلا ۴/۶۳ g/dL، گروه سالم ۸۳/۶ g/dL؛ روی گروه مبتلا ۷/۵۸ g/dL، گروه سالم ۷۴/۳ g/dL؛ منیزیم گروه مبتلا ۶/۱ g/dL، گروه سالم ۲/۲ g/dL. یافته های این مطالعه نشان می دهد که کمبود آهن، روی و منیزیم می تواند با شدت علائم ADHD در کودکان مرتبط باشد. این نتایج بر اهمیت غربالگری تغذیه ای و اصلاح کمبودهای ریزمغذی در برنامه های درمانی کودکان مبتلا به ADHD تاکید دارد. با توجه به ماهیت مشاهده ای، پژوهش برای اثبات رابطه علی انجام مطالعات آزمایشگاهی و مداخله ای توصیه می شود.
نویسندگان
حافظ صفری
دکترای تخصصی روانشناسی بالینی، تهران ایران