نقش مدیریت شهری در ارائه راهکارهای مناسب جهت جلوگیری از حاشیه نشینی و توسعه سکونتگاه های غیررسمی

گسترش سریع شهرنشینی در دهه های اخیر سبب ایجاد عدم توازن فضایی، فشار بر منابع شهری و شکل گیری سکونتگاه های غیررسمی در حاشیه شهرها شده است. این سکونتگاه ها به طور معمول فاقد خدمات شهری، امنیت حقوقی، کیفیت کالبدی مناسب و فرصت های اقتصادی پایدار هستند. مدیریت شهری به عنوان نهاد هدایت کننده توسعه، نقشی کلیدی در مهار این روند دارد. این مقاله با بررسی مبانی نظری حاشیه نشینی، تحلیل نقش مدیریت شهری و شناسایی عوامل ساختاری، اجتماعی و اقتصادی، راهکارهای عملی و سیاستی برای جلوگیری از گسترش سکونتگاه های غیررسمی ارائه می کند. نتایج تحقیق نشان می دهد که مدیریت شهری تنها در صورتی قادر به کنترل موثر این پدیده است که رویکردی داده محور، مشارکت محور و مبتنی بر عدالت فضایی اتخاذ کند.

کلیدواژه ها:

مدیریت شهری ، حاشیه نشینی ، سکونتگاه های غیررسمی ، برنامه ریزی شهری ، توسعه پایدار شهری