تحلیل نظام درآمدی شهرداری ها با تاکید بر تنوع بخشی به منابع پایدار و عدالت مالی شهری

نظام درآمدی شهرداری ها به عنوان یکی از ارکان اصلی اداره شهر، نقشی تعیین کننده در تحقق مدیریت شهری پایدار دارد. بااین حال، در بیشتر شهرهای کشور، وابستگی شدید به درآمدهای ناپایدار نظیر عوارض صدور پروانه های ساختمانی، موجب نوسان مالی، کاهش قدرت برنامه ریزی و بروز نابرابری های اقتصادی میان مناطق شهری شده است. این پژوهش با هدف تحلیل ساختار درآمدی شهرداری ها و ارائه راهکارهایی برای تنوع بخشی به منابع پایدار انجام شد. روش تحقیق از نوع توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر مطالعات اسنادی، بررسی قوانین و مصاحبه با کارشناسان مالی و مدیران شهرداری بود. یافته ها نشان می دهد که حدود ۶۵ درصد درآمد شهرداری های متوسط کشور از محل ساخت وساز و جرائم مرتبط با آن تامین می شود و سهم درآمدهای پایدار مانند عوارض خدمات شهری، بهای خدمات مدیریت پسماند و مالیات بر ارزش افزوده کمتر از ۳۰ درصد است. تحلیل ها بیانگر آن است که نبود نظام جامع اطلاعات مالی، ضعف فرهنگ پرداخت داوطلبانه شهروندان و نبود سیاست های تشویقی از موانع اصلی توسعه درآمد پایدار به شمار می رود. در پایان، الگویی پیشنهادی بر پایه سه محور «شفافیت مالی و گزارشگری عمومی»، «تنوع بخشی به منابع درآمدی با رویکرد منطقه محور» و «استفاده از ابزارهای فناورانه برای پایش و وصول هوشمند» ارائه گردیده است. اجرای این الگو می تواند ضمن افزایش اعتماد عمومی، ثبات مالی و عدالت اقتصادی میان مناطق شهری را تقویت نماید.

کلیدواژه ها:

مدیریت شهری ، درآمد پایدار ، عدالت مالی ، تنوع بخشی منابع ، شهرداری