مدل سازی و بهینه سازی هوشمند جریان ترافیک با استفاده از تلفیق داده های GIS و سنجش از دور، مطالعه موردی چهارراه حافظ اردبیل

امروزه ترافیک یکی از بزرگترین مشکلات مدیریت شهری است. برای مدیریت ترافیک دو روش کلی وجود دارد: روش های نرم و سخت. در روش سخت، تغییرات فیزیکی در شبکه راه اعمال می شود و در روش نرم، شرایط موجود بهینه سازی می گردد. پیش بینی ترافیک یکی از روش های نرم برای مدیریت ترافیک است. پیش بینی ترافیک معمولا بر اساس زمان و شرایط موجود ترافیکی انجام می شود، در حالی که تاثیر موقعیت مکانی و همسایگی، که یکی از مفاهیم علم GIS است، کمتر در پیش بینی ها دیده می شود. استفاده از فناوری GIS برای برنامه ریزی و مدیریت حمل و نقل می تواند احتمال ازدحام جاده ای را کاهش داده و کارایی عملیاتی سیستم حمل ونقل را بهبود بخشد. یک تکنیک قوی می تواند برای بهبود چشمگیر مدیریت ترافیک در شهرها و مناطق مورد استفاده قرار گیرد. بهینه سازی مسیر مبتنی بر GIS است. برنامه ریزان و مدیران حمل ونقل شهری می توانند با استفاده از قابلیت های سیستم های اطلاعات جغرافیایی (GIS) گلوگاه ها را شناسایی، جریان ترافیک را بهبود بخشیده و بینش های مفیدی در مورد روند ترافیک به دست آورند.

کلیدواژه ها:

GIS ، ترافیک ، حمل و نقل ، شهر