مطالعه نوآوری راهبردهای مدیریتی در عصر هویت های مایع در سازمان های هولوگرافیک تحت تحریم یا محدودیت های شدید منابع

در عصر مایع مدرنیته، سازمان ها با بحران های هویتی، پراکندگی ساختاری و ناپایداری استراتژیک روبه رو شده اند، به ویژه هنگامی که در شرایط تحریم یا کمبود شدید منابع فعالیت می کنند. این پژوهش با هدف بررسی «راهبردهای نوآورانه مدیریتی» در سازمان هایی طراحی شده که ویژگی های هولوگرافیک (مانند خودسازمان دهی، تصمیم گیری پراکنده و انعطاف پذیری ساختاری) را در بستر هویت های مایع (بر اساس نظریه باومان) تجربه می کنند. پرسش اصلی این است که چگونه چنین سازمان هایی در شرایط تحریم، از پیوند هویت مایع و ساختار هولوگرافیک برای ایجاد نوآوری مدیریتی بهره می برند؟ روش پژوهش کیفی-تفسیری و از نوع مطالعه موردی چندگانه است. جامعه پژوهش شامل ۸ سازمان ایرانی فعال در بخش های انرژی، فناوری و خدمات مالی بود که تحت تحریم های بین المللی قرار داشتند. داده ها از طریق ۲۸ مصاحبه عمیق نیمه ساختاریافته با مدیران سطح میانی و بالا و تحلیل اسناد داخلی جمع آوری شدند و با روش تحلیل محتوای تماتیک (Braun & Clarke, ۲۰۰۶) پردازش گردید. یافته های کلیدی نشان داد که سازمان های هولوگرافیک، در پاسخ به تحریم، از مکانیزم هایی چون «رهبری معنایی»، «خودسازمان دهی شبکه ای»، «نوسازی فرهنگی» و «توسعه هوش جمعی» استفاده می کنند تا در فضای هویت های مایع، نوآوری مدیریتی را تثبیت کنند. این پژوهش هم به غنای نظری در حوزه سازمان های پساتحریمی کمک می کند و هم راهکارهای کاربردی برای سازمان های مقاوم در بحران های جهانی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

هویت مایع ، سازمان هولوگرافیک ، نوآوری مدیریتی ، تحریم اقتصادی ، خودسازمان دهی ، رهبری معنایی ، محدودیت منابع