اثر بخشی مداخلات مبتنی بر ذهن آگاهی بر یادگیری خود تنظیمی دانش آموزان ابتدائی دوره دوم شهرستان قوچان

هدف از انجام این تحقیق بررسی اثر بخشی مداخلات مبتنی بر ذهن آگاهی بر یادگیری خود تنظیمی دانش آموزان ابتدائی بود. این تحقیق از نوع پژوهش های نیمه آزمایشی (طرح پیش آزمون–پس آزمون و گروه کنترل) بود. برای این منظور از کلیه دانش آموزان پسر دوره دوم ابتدایی مدارس پسرانه شهر قوچان (۱۸۵۰ نفر) نمونه ای به حجم ۳۰ نفر به صورت نمونه گیری تصادفی انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۲ نفر) و کنترل (۱۲ نفر) جایگزین شدند. اعضای گروه آزمایش ۸ جلسه آموزش مهارت های ذهن آگاهی به شیوه گروهی را دریافت کردند، اما برای اعضای گروه کنترل مداخله خاصی ارائه نشد. داده ها و اطلاعات حاصل از پرسشنامه های یادگیری خودتنظیمی پینتریج و دی گروت (۱۹۹۰) (MSLQ) با استفاده از روش های آمار توصیفی و استنباطی (روش تحلیل کوواریانس چند متغیره و تک متغیره) تجزیه و تحلیل شدند. نتایج حاکی از این بود که شرکت در جلسات آموزش ذهن آگاهی باعث بهبود یادگیری خود تنظیمی دانش آموزان (۰۵/۰P<) گردید. آموزش ذهن آگاهی توانست با بکارگیری مکانیسم های سودمند مانند انعطاف پذیری شناختی و تمرکز بر لحظه حال به دانش آموزان کمک کند تا به شناخت ها و هیجانات خود آگاه شوند و از این طریق به خودتنظیمی مثبت کمک کند.

کلیدواژه ها:

آموزش ذهن آگاهی ، یادگیری خود تنظیمی ، دانش آموزان