بررسی ادبیات غنایی در کتاب های ادبیات متوسطه دوم

این پژوهش به بررسی جایگاه و چگونگی بازنمایی ادبیات غنایی در کتاب های درسی ادبیات دوره متوسطه دوم می پردازد. ادبیات غنایی به عنوان یکی از کهن ترین و تاثیرگذارترین گونه های ادبی، حاوی عمیق ترین عواطف و تجربیات بشری است که نقش بی بدیلی در پرورش ذوق ادبی، عواطف و مهارت های زندگی دانش آموزان دارد. هدف این مطالعه، تحلیل محتوای کتب ادبیات این دوره با روشی توصیفی-تحلیلی است تا میزان توجه به این حوزه، تنوع قالب های غنایی (مانند غزل، قصیده، مثنوی، قطعه و...) و نیز مضامین اصلی عاطفی از قبیل عشق، اندوه، شادی، طبیعت گرایی و مسائل هستی شناختی را مورد واکاوی قرار دهد. یافته های اولیه حاکی از آن است که اگرچه متون غنایی بخش قابل توجهی از محتوای کتاب ها را تشکیل می دهند، اما رویکردی تاریخی-توصیفی غالبا بر گزینش آثار سایه افکنده و امکان نقد و تحلیل عمیق عواطف انسانی در آنها تا حدی مغفول مانده است. به نظر می رسد تمرکز اصلی بر معرفی شاعران و سبک شناسی دوره های تاریخی است تا پرورش قوه تخیل و احساس دانش آموز. این مقاله در نهایت با ارائه نتایج خود، پیشنهادهایی را برای بازنگری در شیوه های گزینش متون، طراحی فعالیت های خلاقانه و کاربردی کردن ادبیات غنایی به منظور تاثیرگذاری بیشتر بر جهان عاطفی و شخصیتی نسل جوان ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

ادبیات غنایی ، کتاب های درسی ادبیات ، دوره متوسطه دوم