بررسی تاثیر برنامه های توانبخشی شناختی بر عملکرد حافظه کاری کودکان مبتلا به سندرم داون در مقایسه با کودکان عادی

حافظه کاری به عنوان یکی از مولفه های اصلی نظام شناختی، نقش مهمی در یادگیری، حل مسئله و عملکرد تحصیلی کودکان ایفا می کند (Baddeley, ۲۰۰۰). پژوهش ها نشان می دهند که کودکان مبتلا به سندرم داون در مقایسه با کودکان عادی، ضعف های قابل توجهی در حافظه کاری، به ویژه در مولفه کلامی آن، دارند که این امر می تواند بر پیشرفت تحصیلی و سازگاری اجتماعی آن ها تاثیر منفی بگذارد (Alloway, ۲۰۰۷؛ Conners et al., ۲۰۱۸). هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر برنامه های توانبخشی شناختی بر عملکرد حافظه کاری کودکان مبتلا به سندرم داون و مقایسه آن با کودکان عادی است. این مطالعه با روش نیمه تجربی و طرح پیش آزمون–پس آزمون با گروه کنترل انجام شد. نمونه پژوهش شامل کودکان ۶ تا ۱۲ ساله مبتلا به سندرم داون و کودکان عادی بود که به صورت در دسترس انتخاب شدند. گروه آزمایش تحت مداخله توانبخشی شناختی مبتنی بر تمرینات تقویت حافظه کاری قرار گرفتند. نتایج نشان داد که برنامه های توانبخشی شناختی موجب بهبود معنی دار عملکرد حافظه کاری در کودکان مبتلا به سندرم داون شد، هرچند عملکرد آن ها همچنان پایین تر از کودکان عادی باقی ماند. یافته های این پژوهش بر اهمیت استفاده از مداخلات شناختی ساختارمند به عنوان رویکردی موثر در ارتقای توانمندی های شناختی کودکان مبتلا به سندرم داون تاکید دارد (Kirk et al., ۲۰۱۶).

کلیدواژه ها:

سندرم داون ، حافظه کاری ، توانبخشی شناختی ، کودکان ، عملکرد شناختی