بررسی تاثیر توانمندسازی معلمان بر کیفیت تدریس در مدارس دولتی

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر توانمندسازی معلمان بر کیفیت تدریس در مدارس دولتی شهر نیشابور است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش اجرا توصیفی–همبستگی می باشد. جامعه آماری شامل کلیه معلمان مدارس دولتی نیشابور در سال تحصیلی مورد نظر بوده که از میان آنان نمونه ای به روش تصادفی انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه استاندارد توانمندسازی روان شناختی اسپریتزر و پرسشنامه محقق ساخته کیفیت تدریس بود. روایی ابزارها با نظر متخصصان مدیریت آموزشی تایید و پایایی آن ها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ مطلوب ارزیابی شد. داده ها با بهره گیری از آمار توصیفی و استنباطی (ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه) تحلیل گردید. یافته ها نشان داد بین توانمندسازی معلمان و کیفیت تدریس آنان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد و ابعاد احساس شایستگی، معناداری، اختیار و تاثیرگذاری توان پیش بینی کیفیت تدریس را دارند. در نتیجه، تقویت برنامه های توانمندسازی معلمان می تواند به بهبود کیفیت فرایند یاددهی–یادگیری در مدارس منجر شود

کلیدواژه ها:

توانمندسازی معلمان ، کیفیت تدریس ، مدیریت آموزشی ، مدارس دولتی ، نیشابور