اثر الگوریتم های شخصی سازی شبکه های اجتماعی بر اضطراب، نشخوار ذهنی و تحریف شناختی کاربران

گسترش شبکه های اجتماعی مبتنی بر الگوریتم های شخصی سازی، الگوهای جدیدی از تعامل دیجیتال را ایجاد کرده است که می تواند پیامدهای قابل توجهی بر سلامت روان کاربران داشته باشد. هدف پژوهش حاضر بررسی اثر ادراک کاربران از الگوریتم های شخصی سازی شبکه های اجتماعی بر میزان اضطراب، نشخوار ذهنی و تحریف های شناختی آنان بود. این پژوهش از نوع کمی و به روش توصیفی-همبستگی انجام شد. جامعه آماری شامل کاربران فعال شبکه های اجتماعی بود که از میان آنان ۳۲۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه اضطراب، مقیاس نشخوار ذهنی، مقیاس تحریف های شناختی و یک مقیاس محقق ساخته جهت سنجش ادراک از شدت شخصی سازی الگوریتم ها جمع آوری شد. تحلیل داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه انجام گرفت. نتایج نشان داد ادراک بالاتر از عملکرد الگوریتم های شخصی سازی رابطه مثبت و معناداری با اضطراب، نشخوار ذهنی و تحریف های شناختی کاربران دارد. همچنین نتایج رگرسیون نشان داد الگوریتم های شخصی سازی به طور معناداری قادر به پیش بینی اضطراب و نشخوار ذهنی بوده و این متغیرها به نوبه خود نقش واسطه ای در تشدید تحریف های شناختی ایفا می کنند. بر اساس یافته ها می توان نتیجه گرفت که مواجهه مستمر با محتوای شخصی سازی شده در شبکه های اجتماعی، با کاهش احساس کنترل شناختی، می تواند سلامت روان کاربران را تحت تاثیر قرار دهد. این نتایج بر ضرورت توجه به پیامدهای روانشناختی طراحی الگوریتم ها و تدوین مداخلات روانی-آموزشی در فضای دیجیتال تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

الگوریتم های شخصی سازی ، اضطراب ، نشخوار ذهنی ، تحریف های شناختی ، شبکه های اجتماعی