مدلسازی توسعه شهر تبریز به سمت مناطق پرخطر زمین لرزه با استفاده از GIS(مطالعه موردی: شهر تبریز)

رشد شتابان شهر ها در دهه های اخیر، بدون توجه کافی به محدودیت ها و مخاطرات طبیعی، موجب افزایش آسیب پذیری سکونتگاه های شهری در برابر بلایای طبیعی شده است.زمین لرزه به عنوان یکی از مخرب ترین مخاطرات طبیعی، همواره تهدیدی جدی برای شهر های واقع در پهنه های لرزه خیز محسوب میشود. شهر تبریز به دلیل قرار گیری در مجاورت گسل های فعال و سابقه وقوع زمین لرزه های تاریخی، از جمله شهر های پر خطر ایران به شمار می رود. هدف این پژوهش،تحلیل و مدلسازی توسعه شهر تبریز به سمت مناطق پر خطر زمین لرزه با استفاده از سیستم اطلاعات جغرافیایی (GIS) است. در این راستا، با بهره گیری از داده های فضایی شامل محدوده شهری تبریز و گسل های فعال، تحلیل های مکانی نظیر هم پوشانی و ایجاد حریم گسل ها انجام شد. نتایج نشان میدهد که بخش قابل توجهی از اراضی شهری تبریز، به ویژه در نواحی مرکزی و شما شرقی، در پهنه های پرخطر زمین ساختی قرار دارند. یافته های این تحقیق میتواند به عنوان مبنایی برای تصمیم گیری و برنامه ریزی شهری با رویکرد کاهش خطر زمین لرزه مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

توسعه شهری ، زمین لرزه ، گسل فعال ، شهر تبریز ، GIS