اثربخشی آموزش مهارت های خودآگاهی، تصمیم گیری و ارتباطی بر سازگاری و مسئولیت پذیری چند بعدی دانشجویان نو ورود پسرخوابگاهی

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش مهارت های خودآگاهی، تصمیم گیری و ارتباطی بر سازگاری و مسئولیت پذیری چند بعدی دانشجویان نو ورود پسر خوابگاهی دانشگاه زابل انجام شد. پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون، پس آزمون و گروه کنترل بوده، جامعه آماری، شامل کلیه ی دانشجویان نو ورود پسر خوابگاهی دانشگاه زابل که در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ مشغول به تحصیل بودند و تعداد آنان برابر ۴۶۸ نفر بود.نمونه آماری شامل ۳۰ نفر بودند.روش نمونه گیری به روش تصادفی خوشه‎ای چند مرحله‎ای بود که از میان نمونه ۱۵ دانشجو برای هرگروه به صورت تصادفی گمارده شدند.ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه سازگاری اجتماعی سینها و سینگ(۱۹۹۳)، مسئولیت پذیری لوئیس (۲۰۰۱) و دستورالعمل جلسات آموزش مهارت های زندگی (کتاب راهنمای مدرس، تالیف و گردآوری امامی نایینی ، ۱۳۹۰) بود. یافته ها نشان داد آموزش مهارت های خودآگاهی، تصمیم گبری و ارتباطی برای هر یک از متغیرهای سازگاری و مسئولیت پذیری چند بعدی دانشجویان معنا دار است (۰۰۱/۰> P). در نتیجه این پژوهش به روشنی نشان داد که آموزش مهارت های زندگی شامل مولفه های خودآگاهی، تصمیم گبری و ارتباطی بر ارتقاء سازگاری(ابعاد عاطفی، اجتماعی و آموزشی) و مسئولیت پذیری چند بعدی(خود و دیگران) دانشجویان نو ورود پسر خوابگاهی دانشگاه زابل اثر مثبت و معناداری دارد.

کلیدواژه ها:

مهارت خودآگاهی ، تصمیم گیری و ارتباطی ، سازگاری ، مسئولیت پذیری چند بعدی