تاثیر ۸ هفته تمرین ترکیبی بر سطح سرمی فاکتور خونی GDF ۱۵ و شاخص های مرتبط با دیابت در مردان سالمند مبتلا به دیابت نوع دو

مقدمه و هدف: در شرایط پاتولوژیک مانند بیماری دیابت نوع ۲، سطح سرمی GDF-۱۵ افزایش می یابد. هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر یک دوره تمرینات ترکیبی (مقاومتی+هوازی) بر سطح سرمیGDF-۱۵ و شاخص های مرتبط با دیابت در مردان سالمند مبتلا به دیابت نوع دو بود. مواد و روش­ها: در این مطالعه نیمه تجربی، ۱۶ نفر سالمند دیابتی (۴۱/۱ ± ۵۰/۶۶ سال) در دو گروه تمرینات ترکیبی (هوازی + مقاومتی) و گروه کنترل وارد مطالعه شدند. در مرحله اول، وزن و قد آزمودنی­ها با استفاده از ترازوی مدل سکا،  BMI بر حسب وزن تقسیم بر مجذور قد اندازه گیری و در نهایت درصد چربی بدن توسط کالیپر از طریق معادله هفت نقطه­ای جکسون و پولاک ارزیابی و ثبت شد. پروتکل تمرینی به مدت ۸ هفته و شامل ۱۰ دقیقه  گرم کردن، ۳۰-۱۰ دقیقه تمرین هوازی و  ۴۰-۳۰ دقیقه مقاومتی بود. سطح سرمیGDF-۱۵  در همه آزمودنی ها قبل و بعد از تمرین ورزشی اندازه گیری شد. اطلاعات با استفاده از آزمون هایt  همبسته و کوورایانس در سطح معناداری کمتر از ۵ درصد بررسی شد. یافته­ها: نتایج بین گروهی با استفاده از آزمون آماری کوواریانس، نشان داد بین دو گروه، در مقادیر شاخص های GDF-۱۵(۰۰۱/۰=P)، گلوکز (۰۰۱/۰=P)، انسولین (۰۰۱/۰=P) و مقاومت به انسولین (۰۰۱/۰=P) اختلاف معنی داری وجود داشت.  نتایج یافته های درون گروهی نشان دهنده ی افزایش معنادار در سطح سرمی  GDF-۱۵و کاهش معنی دار در سطوح گلوکز، انسولین و مقاومتت به انسولین در پس آزمون نسبت به پیش آزمون بود (۰۵/۰>P). نتیجه گیری: به نظر می رسد این نوع تمرین بتواند با تاثیرگذاری بر فاکتور GDF-۱۵ در کاهش میزان شاخص های مرتبط با دیابت و عوامل ترکیب بدن موثر باشد.

کلیدواژه ها:

تمرینات ترکیبی ، GDF ۱۵ ، سالمند ، دیابت نوع دو