بررسی اثر خستگی ذهنی بر توان نسبی امواج مغزی ورزشکاران تپانچه بادی (مطالعه الکترونسفالوگرافی)

هدف: خستگی ذهنی به عنوان یکی از عوامل موثر بر کاهش عملکرد شناختی و جسمی ورزشکاران شناخته می شود. بنابراین این پژوهش به بررسی تاثیر خستگی ذهنی بر توان نسبی فعالیت امواج مغزی تیراندازان تپانچه بادی با استفاده از الکتروانسفالوگرافی (EEG) پرداخته است. روش ها: نمونه های مورد مطالعه ۲۰ تیرانداز بودند که در دو گروه خستگی ذهنی (۱۰ نفر) و گروه کنترل (۱۰ نفر) تقسیم بندی شدند. بعد از نصب کلاه، آزمودنی ها ۱۵ تیر به عنوان پیش آزمون پرتاب کردند. سپس تحت خستگی ذهنی قرار گرفتند. ایجاد خستگی ذهنی با آزمون استروپ به مدت ۳۰ دقیقه اعمال شد. سپس پس آزمون مشابه پیش آزمون تکرار شد. فعالیت امواج مغزی با استفاده از دستگاه الکترونسفالوگرافی ۳۰ کاناله برای محاسبه توان نسبی تتا بر بتا و آلفا بر بتا در دو مرحله پیش آزمون و پس آزمون اندازه گیری شد. برای تحلیل داده ها از نرم افزار متلب، ای.ای.جی.لب، اکسل و اس پی اس اس با روش تحلیل واریانس مرکب در سطح معناداری ۰۵/۰ استفاده گردید.نتایج: نتایج نشان داد اثر خستگی ذهنی روی توان نسبی تتا بر بتا بیشتر در مناطق مرکزی و آهیانه و همچنین توان نسبی آلفا بر بتا بیشتر در مناطق پیشانی، مرکزی و آهیانه معنادار بود که نشان دهنده کاهش تمرکز و افزایش بار شناختی در تیراندازان می باشد.نتیجه گیری: بنابراین، یافته های این تحقیق می تواند به بهبود استراتژی های مدیریت خستگی ذهنی براساس شناسایی مناطق مغزی درگیر با توجه به فعالیت امواج الکتریکی مغز در ورزشکاران کمک کند و به مربیان ورزشی در طراحی برنامه های تمرینی و بهینه سازی عملکرد ورزشکاران یاری رساند.

کلیدواژه ها:

خستگی ذهنی ، توان نسبی ، امواج مغزی ، الکترونسفالوگرافی ، تپانچه بادی