اثربخشی بازی درمانی شناختی رفتاری بر کارکردهای اجرایی دختران دارای اختلال نقص توجه بیشفعالی

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی بازی درمانی شناختی رفتاری بر کارکردهای اجرایی در دانش آموزان دختر دارای اختلال نقص توجه/بیش فعالی (ADHD) انجام شد. روش پژوهش، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان دختر مبتلا به اختلال نقص توجه/بیش فعالی شهر اردبیل در سه ماهه نخست سال ۱۴۰۴ بود. از میان آنان، ۳۰ نفر به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و سپس به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) جایگزین شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل مقیاس کارکردهای اجرایی بارکلی (BDEFS) و مقیاس تکانشگری بارات (BIS) بود. گروه آزمایش طی چند جلسه تحت مداخله بازی درمانی شناختی رفتاری قرار گرفت، در حالی که گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکرد. داده ها با آزمون های آماری مناسب تحلیل شد و نتایج نشان داد که بازی درمانی شناختی رفتاری موجب بهبود معنادار کارکردهای اجرایی و کاهش تکانشگری در دانش آموزان دختر مبتلا به ADHD می شود. این یافته ها موید اثربخشی این رویکرد درمانی در ارتقای مهارت های شناختی و تنظیم هیجانی کودکان دارای اختلال نقص توجه/بیش فعالی است.

کلیدواژه ها:

بازی درمانی شناختی رفتاری ، کارکردهای اجرایی ، تکانشگری ، اختلال نقص توجه/بیش فعالی