پیش بینی اعتیاد به گوشی هوشمند بر اساس ذهن آگاهی و طرحواره های ناسازگار اولییه

نوجوانان بخش قابل توجهی از ساعات بیداری خود را صرف استفاده از گوشی هوشمند می کنند. هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش ذهن آگاهی و طرحواره های ناسازگار اولیه در پیش بینی اعتیاد به گوشی هوشمند در نوجوانان پسر بود. این مطالعه از نوع توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه دانش آموزان پسر مقطع متوسطه دوم شهر خرم آباد در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ تشکیل دادند. با روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای و با استناد به جدول مورگان، ۳۷۸ نفر به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. ابزار جمع آوری داده ها شامل مقیاس استفاده بیش ازحد از گوشی همراه، مقیاس پنج عاملی ذهن آگاهی و پرسشنامه طرحواره های یانگ بود. داده ها با استفاده از محاسبه ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه تحلیل شدند. نتایج تحلیل همبستگی بیانگر رابطه معنادار بین ذهن آگاهی و طرحواره های ناسازگار اولیه با اعتیاد به گوشی هوشمند بود. همچنین نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد ذهن آگاهی و طرحواره های ناسازگار اولیه ۴۱ درصد از واریانس اعتیاد به گوشی هوشمند را پیش بینی می کنند. نتایج پژوهش حاضر، نقش ذهن آگاهی و طرحواره های ناسازگار اولیه در پیش بینی اعتیاد به گوشی هوشمند در نوجوانان پسر را نشان می دهد. در مجموع، یافته ها ضرورت توجه به این متغیرها در مداخلات پیشگیرانه و درمانی را برجسته می سازد.

کلیدواژه ها:

ذهن آگاهی ، طرحواره های ناسازگار اولیه ، اعتیاد به گوشی هوشمند ، نوجوانان پسر