سازوکارهای مقابله با خشونت خانگی علیه زنان: تحلیل تطبیقی قوانین ایران و افغانستان

خشونت خانگی علیه زنان پدیده ای پیچیده و چندوجهی است که سلامت و کرامت انسانی زنان را تهدید کرده و مانعی در برابر توسعه پایدار محسوب می شود. این پژوهش با رویکردی توصیفی-تحلیلی و روش حقوقی-مقایسه ای، به بررسی تطبیقی سازوکارهای قانونی و اجرایی مقابله با این معضل در دو کشور ایران و افغانستان می پردازد. در نظام حقوقی ایران، با وجود قوانینی مانند قانون حمایت خانواده و قانون مجازات اسلامی و تلاش برای تدوین لایحه منع خشونت علیه زنان، خلاءهایی نظیر فقدان تعریف جامع از خشونت و چالش های اجرایی وجود دارد. در افغانستان نیز اگرچه قانون منع خشونت علیه زنان (۲۰۰۹) تصویب شده، اما موانعی همچون بی ثباتی سیاسی، چالش های فرهنگی و ضعف نهادهای اجرایی مانع از تحقق کامل اهداف آن شده است. این مطالعه با مقایسه ساختاری، محتوایی و کارکردی قوانین دو کشور، به شناسایی نقاط قوت، ضعف و خلاءهای مشترک می پردازد و نشان می دهد که هر دو نظام نیازمند تقویت سازوکارهای حمایتی، هماهنگی بین بخشی و تغییر نگرش های فرهنگی هستند. نتایج این تحقیق می تواند مبنایی برای اصلاحات قانونی و ارائه راهکارهایی جهت ارتقای سطح حمایت از زنان و کاهش شیوع خشونت خانگی در هر دو کشور فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

خشونت خانگی ، حقوق زنان ، مقایسه حقوقی ، ایران ، افغانستان