تحلیل اگزیستانسیالیستی مفهوم آزادی در رمان های پیرمرد و دریا از ارنست همینگوی و حین ترکنا الجسر از عبدالرحمن منیف

مفهوم آزادی، به عنوان یکی از پیچیده­ترین و گسترده­ترین مفاهیم فلسفی، همواره در کانون توجه اندیشمندان بوده است. فلسفه اگزیستانسیالیسم، با تمرکز بر بعد وجودی و هستی انسان، رویکردی منحصر به فرد به مفهوم آزادی ارائه می­دهد. در این فلسفه، انسان به عنوان موجودی آزاد، مسوولیت شکل دهی به زندگی خود و تعیین سرنوشت خویش را بر عهده دارد. اگزیستانسیالیست­ها بر این باورند که انسان برخلاف بسیاری از موجودات، فاقد ماهیت از پیش تعیین شده­ای است و ماهیت خود را از طریق انتخاب­های آزادانه­ای که در طول زندگی انجام می­ دهد، می­ سازد. در پژوهش حاضر، با بهره­گیری از روش توصیفی- تحلیلی، به بررسی ویژگی­های اصلی آزادی در فلسفه اگزیستانسیالیسم و نمود آن در دو رمان پیرمرد و دریا و حین ترکنا الجسر پرداخته شده است. شخصیت­های اصلی این دو رمان، در مواجهه با موقعیت­های چالش­برانگیز، مجبورند مسوولیت انتخاب­های خود را بپذیرند. این دو رمان نشان می دهند که مواجهه با آزادی و مسئولیت، مسیر خودسازی و معنایابی را شکل می دهد. پذیرش شجاعانه انتخاب های سانتیاگو به شرافت و معنا می انجامد، در حالی که گریز زکی نداوی از این بار وجودی، او را از اصالت و خودسازی بازمی دارد. این مقایسه، جهان شمولی تجربیات بنیادین انسانی مانند آزادی و جستجوی معنا را در فرهنگ های مختلف تایید می کند.

کلیدواژه ها:

اگزیستانسیالیسم ، آزادی ، پیرمرد و دریا ، حین ترکنا الجسر ، ارنست همینگوی ، عبدالرحمن منیف