بررسی ارتباط بین اندازه عضلات گردن با شاخص های اسپیرومتری و تحرک قفسه سینه در افراد سالم

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 42

نسخه کامل این مقاله ارائه نشده است و در دسترس نمی باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_REHA-27-1_003

تاریخ نمایه سازی: 23 فروردین 1405

چکیده مقاله:

مقدمه: عضلات گردن، در تهویه ریوی نقش کمکی دارند و از طریق ارتباطات اسکلتی–عضلانی، فاشیایی و عصبی با ستون فقرات سینه ای و دیافراگم، می توانند بر عملکرد تنفسی اثرگذار باشند. با این حال، شواهد اندکی در مورد ارتباط ساختارهای گردنی با شاخص های تنفسی در افراد سالم وجود دارد. هدف از مطالعه حاضر بررسی ارتباط بین اندازه عضلات گردن با شاخص های اسپیرومتری و تحرک قفسه سینه در افراد سالم بود. مواد و روش ها: در این مطالعه مقطعی ۵۰ فرد سالم شامل ۲۸ زن و ۲۲ مرد با میانگین سنی۱۰±  ۴۱ شرکت کردند. ضخامت عضلات مولتی فیدوس، لانگوس کولی، استرنوکلیدوماستویید و اسکالن قدامی با استفاده از دستگاه سونوگرافی، حجم های تنفسی با استفاده از دستگاه اسپیرومتری و تحرک قفسه سینه حین دم و بازدم با متر نواری اندازگیری شد. اندازه گیری ها  با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون یا اسپیرمن مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: بررسی ارتباط بین اندازه عضلات گردن با شاخص حجم های تنفسی در افراد سالم نشان داد که اندازه عضله مولتی فیدوس با ظرفیت حیاتی اجباری ( ۰/۰۱=P، ۰/۳۵=r) و حجم بازدمی در ثانیه اول ( ۰/۰۰۸=P، ۰/۳۷=r) ارتباط مثبت و معنادار داشته است. همچنین اندازه عضله اسکالن قدامی با تمام شاخص های تنفسی اسپیرومتری ارتباط مثبت و معنادار دارد و ضخامت عضله استرنوکلیدوماستوئید  نیز با ( ۰/۰۲=P، ۰/۳۱=r) ظرفیت حیاتی اجباری و حجم بازدمی در ثانیه اول ( ۰/۰۲=P، ۰/۳۱=r) همبستگی مثبت و معنادار نشان داد. تحرک قفسه سینه نیز با اندازه عضلات اسکالن قدامی و استرنوکلیدوماستوئید همبستگی مثبت و معنادار نشان داد. نتیجه گیری: یافته های این مطالعه نشان می دهد که عملکرد تنفسی حتی در افراد سالم تحت تاثیر ساختار و ضخامت عضلات گردنی است. این ارتباط ممکن است ناشی از پیوستگی آناتومیکی، فاشیایی و عصبی بین نواحی گردنی و سینه ای باشد. نتایج حاضر اهمیت ارزیابی و تقویت عضلات گردن را در برنامه های تمرینی و توانبخشی برای بهبود عملکرد تنفسی برجسته می سازد. انجام مطالعات آینده در جمعیت های بالینی برای تایید این نتایج توصیه می شود.

نویسندگان

Sima Hatamvand

Neuromuscluskeletal Rehabilitation Research Center, University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran

Nahid Rahmani

Neuromuscluskeletal Rehabilitation Research Center, University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran

Mohammad Ali Mohseni-Bandpei

Neuromuscluskeletal Rehabilitation Research Center, University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran

Somayeh Amiri-Arimi

Department of Physiotherapy, School of Allied Medical Sciences, Lorestan University of Medical Sciences, Khorram Abad, Iran

Mohammad Saatchi

Department of Biostatistics and Epidemiology, University of Social Welfare and Rehabilitation Science, Tehran, Iran