مقایسه اثربخشی مداخله مبتنی بر پردازش اطلاعات اجتماعی( انتخاب کردن) و شناختی رفتاری کودکان بر کاهش خشم و تحریک پذیری دانش آموزان پسر ۹ تا ۱۲ سال دارای نشانه های اختلال نافرمانی مقابله ای

مقدمه تحریک پذیری و خشم ازجمله نشانه های اصلی اختلالاتی چون نافرمانی مقابله ای  است. برنامه Making Choices(MC) به منظور کاهش رفتار پرخاشگرانه و بر اساس مدل پردازش اطلاعات اجتماعی تدوین شده است. هدف این پژوهش بررسی اثربخشی این روش مداخله ای بر کاهش خشم و تحریک پذیری در کودکان ODD بود. روش پژوهش: در پژوهش حاضر که از نوع شبه آزمایشی است ۲۴ کودک پسر سنین ۹ تا ۱۲ ساله در دو گروه مداخله و شاهد شرکت کردند، ۱۲ جلسه درمان برای گروه­ مداخله به صورت هفتگی برگزار شد. قبل و پس از جلسات درمانی، پرسشنامه تحریک پذیری استرینگر و خشم نلسون اجرا شد. یافته ها: تحلیل واریانس مکرر برای بررسی اثربخش مداخله نشان داد که در هر دو متغیر، اثر اصلی عامل زمان معنی دار بود (۰۰۱/۰ > p). همچنین در اثر گروه نیز با توجه به مقادیر F و سطح معنی داری در نمره تحریک پذیری و خشم بین دو گروه آزمایش و گروه شاهد تفاوت معنی داری وجود داشت (۰۰۱/۰>p). بعلاوه بین گروه و زمان نیز تعامل وجود داشت (۰۰۰/۰>p). در مرحله پیش آزمون بین دو گروه در متغیر خشم (۴۹/۰p=)و تحریک پذیری (۷۲/۰p=) تفاوت معنی داری وجود نداشت. ولی در پس آزمون و پیگیری بین گروه های درمانی و گروه شاهد در  خشم و تحریک پذیری تفاوت مشاهده شد.  بحث و نتیجه گیری: نتایج این پژوهش نشان داد که کودکان گروه مداخله   در میزان خشم و تحریک پذیری کاهش چشمگیری نسبت به گروه شاهد داشتند. پیشنهاد می شود مداخلات مبتنی بر پردازش اطلاعات اجتماعی برای کاهش و درمان سایر اختلالات رفتاری و هیجانی کودکان موردمطالعه قرار دهند.