تاثیر استرس والدگری بر اختلالات رفتاری کودکان با نیازهای ویژه با نقش میانجی تحمل پریشانی و پرخاشگری والدین در نظام مدیریت تربیتی خانواده

هدف: این پژوهش با هدف بررسی تاثیر استرس والدگری بر اختلالات رفتاری کودکان با نیازهای ویژه و نقش میانجی تحمل پریشانی و پرخاشگری والدین در نظام مدیریت تربیتی خانواده انجام شد. روش: پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر جمع آوری داده توصیفی- همبستگی می باشد. جامعه آماری شامل تمامی والدین دانش آموزان استثنایی مقاطع ابتدایی و متوسطه استان قزوین در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۱ بود که ۱۴۱۰ نفر گزارش شد. حجم نمونه با استفاده از جدول مورگان ۳۰۳ نفر تعیین و با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. داده ها با استفاده از چهار پرسشنامه جمع آوری شد: پرسشنامه استرس والدگری ابدین، سیاهه رفتاری کودک اچنباخ نسخه والدین، پرسشنامه تحمل پریشانی سیمونز و گاهر و پرسشنامه پرخاشگری باس و پری که پایایی آنها به ترتیب ۰/۹۴، ۰/۹۲، ۰/۹۵ و ۰/۸۹ گزارش شد. یافته ها: نتایج نشان داد استرس والدگری با اختلالات رفتاری درون نمایی و برون نمایی کودکان با نیازهای ویژه ارتباط معنادار دارد و تحمل پریشانی و پرخاشگری والدین نقش میانجی در این رابطه دارند. نتیجه گیری: یافته ها نشان می دهد که در طراحی مداخلات آموزشی و حمایتی برای والدین کودکان با نیازهای ویژه باید به استرس والدگری و ظرفیت تحمل پریشانی و الگوهای پرخاشگری والدین توجه شود تا اثربخشی برنامه ها افزایش یابد.

کلیدواژه ها:

Parenting stress ، Internalizing behavioral problems ، Externalizing behavioral problems ، Distress tolerance ، Psychological aggression. ، استرس والدگری ، اختلالات رفتاری درون نمود ، اختلالات رفتاری برون نمود ، تحمل پریشانی ، پرخاشگری روان شناختی