بررسی تاثیر وزن پیاز و منابع تامین نیتروژن بر خصوصیات مورفولوژیکی و عملکرد زعفران (Crocus sativus L.)

این تحقیق به منظور بررسی اثر وزن پیاز و منابع آلی و شیمیایی تامین نیتروژن و مقدار نیتروژن بر صفات مورفولوژیکی و عملکرد کلاله گیاه زعفران در سال ۱۳۹۸-۹۹ در شهرستان قزوین به اجرا درآمد. آزمایش به¬صورت آزمایش کرت¬های خردشده در قالب طرح بلوک¬های کامل تصادفی در ۴ تکرار انجام شد. عوامل آزمایش شامل: منابع تامین نیتروژن در چهار سطح (N۱: ۱۰۰% کود اوره، N۲: ۶۷% کود اوره + ۳۳% کود دامی، N۳: ۶۷% کود دامی + ۳۳% کود دامی و N۴: ۱۰۰% کود دامی) و وزن پیاز در ۳ سطح (W۱: ۱۰-۶ گرم ، W۲: ۶-۴ گرم ، W۳ : ۴-۲ گرم) بودند. نتایج نشان داد که اثر منابع تامین نیتروژن، وزن پیاز و اثر متقابل آن ها بر تعداد بنه، تعداد گل و عملکرد کلاله (محصول نهایی) در سطح یک درصد معنی¬دار بودند. نتایج مقایسه میانگین¬های اثر متقابل منابع تامین نیتروژن و وزن پیاز نشان داد که بیشترین عملکرد کلاله متعلق به پیازهای ۱۰-۶ گرمی در شرایط کودی ۳۳ درصد کود اوره + ۶۷ درصد کود دامی با میانگین ۶۶۲/۳ کیلوگرم در هکتار بود و کمترین مقدار مربوط به پیازهای ۴-۲ گرمی در شرایط استفاده ۱۰۰ درصد از کود اوره با میانگین ۸۷۷/۱ کیلوگرم در هکتار بود. به طورکلی یافته¬های تحقیق تایید نمود که افزایش استفاده از منابع آلی نیتروژن سبب بهبود عملکرد اقتصادی زعفران شد. طبق نتایج حاصل از تحقیق ترکیب تیماری ۳۳ درصد کود اوره + ۶۷ درصد کود دامی جهت دستیابی به بیشترین میزان عملکرد قابل توصیه است.

کلیدواژه ها:

زعفران ، کود دامی ، عملکرد کلاله ، وزن پیاز ، وزن خشک گل