بررسی آزمایشگاهی تعیین ضریب آبگذری سازه سرریز با مقطع مرکب همراه با دریچه تحتانی

در این پژوهش به مطالعه آزمایشگاهی سازه ترکیبی سرریز با مقطع مرکب همراه با دریچه تحتانی پرداخته شد و ضریب جریان در شرایط هیدرولیکی مختلف مورد بررسی قرار گرفت. آزمایش های مربوط به این پژوهش در آزمایشگاه هیدرولیک دانشکده کشاورزی دانشگاه بیرجند در کانال مستطیلی به طول ۱۰ متر، ارتفاع ۵۰ سانتی متر و عرض ۳۰ سانتی متر انجام گرفته است. به منظور بررسی و محاسبه ضریب جریان، آزمایش ها در دو حالت جریان با بازشدگی ثابت دریچه با دبی های متفاوت و بازشدگی متفاوت دریچه با دبی های ثابت در دو شیب ۰۰۲/۰ و ۰۰۴/۰ صورت گرفت. نتایج پژوهش حاضر نشان داد با افزایش پارامتر بدون بعد Y/D (ارتفاع آب روی دریچه نسبت به ارتفاع کانال)، ضریب جریان دارای روند نزولی می باشد. از طرفی با کاهش Y/D، ضریب جریان افزایش یافته و به سمت عدد ۷۶/۰ میل می کند. همچنین با افزایش پارامتر بدون بعد H_g/D (میزان بازشدگی دریچه نسبت به ارتفاع کانال)، ضریب جریان افزایش می یابد و ضریب جریان در محدوده ۷۲/۰C_T≤ قرار می گیرد. تغییر شیب کف کانال نیز تغییرات قابل توجه ای در ضریب جریان سازه ایجاد نکرد. مقایسه نتایج پژوهش حاضر با سایر پژوهش های مرتبط نشان از همخوانی و تطابق نتایج دارد؛ به عبارتی با افزیش پارامتر ارتفاع بی بعد آب روی دریچه ضریب جریان سازه ترکیبی کاهش و با افزایش پارامتر بازشدگی بی بعد دریچه، ضریب جریان سازه ترکیبی افزایش می یابد.

کلیدواژه ها:

اندازه گیری جریان ، سرریز با مقطع مرکب ، ضریب دبی ، مدل آزمایشگاهی