ارائه الگوی تعالی منابع انسانی در سازمان با استفاده از رویکرد فراترکیب
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 155
نسخه کامل این مقاله ارائه نشده است و در دسترس نمی باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_PHRJRL-19-81_002
تاریخ نمایه سازی: 21 اسفند 1404
چکیده مقاله:
تعالی منابع انسانی به دنبال ارتقاء مستمر قابلیت ها، بهبود عملکرد و ایجاد ارزش پایدار در سطح فردی و سازمانی است. با توجه به ضعف برخی مدل های موجود در جامع نگری، سازگاری بومی و رویکرد فرایندی، هدف پژوهش حاضر، طراحی الگوی جامع تعالی منابع انسانی در سازمان است. تحقیق حاضر از نظر هدف، توسعه ای بوده و برای استفاده از نقاط قوت مدل های پیشین با استفاده از رویکرد کیفی، روش تحقیق فراترکیب برگزیده شده است. فراترکیب یافته های کیفی مطالعات پیشین با استفاده از الگوی سندلوسکی و بارسو انجام شد که در نهایت ۱۵ مدل معتبر داخلی و خارجی تحلیل و تفسیر گردید. جامعه پژوهشی پژوهش حاضر، کلیه پژوهش های متناسب با موضوع پژوهش بوده است. ابزارهای گردآوری داده در این مطالعه، از طریق مطالعات کتابخانه ای بوده است. داده ها با روش تحلیل تم و نرم افزار MAXQDA نسخه ۲۰۲۰ تحلیل شد. اعتبارسنجی به یافته های پژوهش نیز از طریق تشکیل گروه کانونی خبرگان و ضریب توافق بین دو کدگذار به دست آمد. یافته اصلی پژوهش، الگوی جامع تعالی کارکنان در سازمان است که دارای دو بخش عمده و جدا از هم، شامل توانمندسازها و نتایج است. توانمندسازهای تعالی منابع انسانی سازمان شامل مولفه های ساختار منابع انسانی، تامین منابع انسانی، مدیریت منابع دانشی، انگیزش منابع انسانی، ارتباطات موثر منابع انسانی، توسعه کارکنان، رهبری منابع انسانی و فضاسازی معنوی می باشد. همچنین مولفه های مربوط به نتایج تعالی منابع انسانی در سازمان در دو دسته نتایج فردی و سازمانی، تقسیم بندی گردید. الگوی نهایی حاکی از آن است که تعالی منابع انسانی در سازمان مستلزم تحقق تدریجی توانمندسازها از سطح پایه تا پیشرفته است. همچنین نتایج فردی، نقش مقدمه ای برای دستیابی به نتایج سازمانی ایفا می کنند. جامع بودن و استفاده از نقاط قوت سایر مدل ها، از تمایزات و مزیت های مدل نهایی محسوب می شود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
ابراهیم جواهری زاده
گروه مدیریت، دانشکده علوم اقتصادی و اداری، دانشگاه قم، قم، ایران
فاطمه قاسمی بنابری
گروه مدیریت دولتی، دانشکده اقتصاد، مدیریت و علوم اداری، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران.
یاسر قاسمی نژاد
گروه سیاست گذاری علم و فناوری، دانشکده مدیریت و برنامه ریزی راهبردی، دانشگاه جامع امام حسین(ع)، تهران، ایران