تحلیل تطبیقی آیات روزه از منظر فریقین

روزه، به عنوان یکی از ارکان پنج گانه اسلام، جایگاهی محوری در فقه و عبادات اسلامی دارد. آیات ۱۸۳ تا ۱۸۷ سوره بقره، اصلی ترین مستند قرآنی در تشریع این فریضه است. این پژوهش با رویکرد تحلیلی-تطبیقی و با روش کتابخانه ای، به واکاوی تفسیری و فقهی این آیات از منظر مذاهب شیعه و اهل سنت پرداخته است. هدف اصلی، تبیین نقاط اشتراک و افتراق دیدگاه های فریقین در محورهای کلیدی چون: مفهوم شناسی روزه، دلالت وجوب در آیه تشریع، تحلیل تعبیر «کما کتب علی الذین من قبلکم»، بررسی مسئله نسخ در «ایاما معدودات»، ضوابط وجوب و مبطلات روزه، احکام ویژه بیماران، مسافران و سالمندان، و همچنین احکام مرتبط با اعتکاف است. یافته های پژوهش نشان می دهد که در مبانی کلی وجوب و اصول روزه داری میان فریقین اتفاق نظر گسترده وجود دارد؛ با این حال، در برخی جزئیات تفسیری و فقهی مانند ماهیت حکم افطار برای مسافر و بیمار (رخصت یا عزیمت)، حدود و شرایط برخی مبطلات، و نیز کیفیت تحلیل تطبیق با امت های پیشین، اختلاف نظرهایی دیده می شود. این تحقیق، با ارائه تحلیل های مستند به آیات، روایات و آرای فقهای برجسته دو مذهب، تصویر روشن تری از منظومه فقهی روزه ارائه داده و گامی در جهت تقریب مذاهب اسلامی از طریق فهم دقیق تر متون دینی برداشته است.