پرخاشگری و عوامل ایجاد آن در دانش آموزان

پرخاشگری را رفتاری تعریف کرده اند که هدف آن صدمه زدن به خود یا دیگری باشد. آنچه در این تعریف حائز اهمیت است قصد و نیت رفتار کننده است، یعنی آسیب رسانیدن تصادفی به شخص دیگر پرخاشگری نیست. در عمل بسیاری از پژوهشگران ترکیبی از این دو تعریف را به کار می برند رفتاری که به دیگران آسیب می رساند پرخاشگری نامیده می شود به خصوص وقتی که کودک بداند رفتارش به دیگری آسیب می رساند. پرخاشگری مستقیم روشی معمولی برای جلوگیری از جریحه دار شدن غرور به دلیل محرومیت است. روانپزشکان برای تشخیص و درمان احساس پرخاشگری در کودکان، روش جالب و مفیدی را اتخاذ کردند در این روش به کودک یک خانواده تعدادی عروسک می دهند بدین معنی که تعداد عروسکها درست مساوی تعداد افراد خانواده اوست. در این خانواده پدر و مادر و خواهر و برادر وجود دارند. رفتار پرخاشگری اغلب در نزد پیشوایان عقاید و افکار جدید و مصلحان اجتماع دیده می شود اگر احتیاج شخص برای رسیدن به مقام اجتماعی سرکوب شده در او تنفر شدیدی نسبت به تبعیض طبقاتی پیدا می شود و در نتیجه زندگی خود را وقف بدست آوردن حقوق مساوی برای افراد بشر خواهد کرد.

کلیدواژه ها:

دانش آموز ، اختلال ، پرخاشگری.