بررسی رابطه بین سبک های یادگیری و یادگیری خودتنظیمی با بهزیستی تحصیلی دانش آموزان دختر دوره متوسطه اول شهرستان گالیکش

این پژوهش با هدف بررسی رابطه سبک های یادگیری و یادگیری خودتنظیمی با بهزیستی تحصیلی دانش آموزان دختر دوره متوسطه اول شهرستان گالیکش انجام شد. روش تحقیق توصیفی–همبستگی و میدانی بود. جامعه آماری را دانش آموزان دختر متوسطه اول تشکیل دادند و ۲۸۰ نفر به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزارهای اندازه گیری شامل پرسشنامه بهزیستی تحصیلی تومینین-سوئینی و همکاران (۲۰۱۲؛ ۳۱ گویه)، پرسشنامه خودتنظیمی بوفارد و همکاران (۱۹۹۵؛ ۱۴ گویه)، و پرسشنامه رویکردها/سبک های یادگیری میلر و همکاران (۱۹۹۹؛ ۳۲ گویه) بود. داده ها با SPSS-۲۵ و با آمار توصیفی، همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه تحلیل شد. یافته ها نشان داد مدل پیش بینی معنادار بود (F=۳۸. ۹۷، p<۰. ۰۰۱) و متغیرهای پیش بین حدود ۲۲٪ از واریانس بهزیستی تحصیلی را تبیین کردند (R=۰. ۴۸۱، Adj. R²=۰. ۲۲۴). همچنین سبک های یادگیری (β=۰. ۴۲۱) و یادگیری خودتنظیمی (β=۰. ۳۹۷) اثر مثبت و معنادار داشتند. در نتیجه گیری، ارتقای راهبردهای خودتنظیمی و توجه آموزشی به تفاوت های سبک یادگیری، به عنوان دو اهرم عملی برای بهبود بهزیستی تحصیلی تایید شد.

کلیدواژه ها:

سبک های یادگیری ، یادگیری خودتنظیمی ، بهزیستی تحصیلی ، دانش آموزان دختر ، گالیکش.