ارائه مدلی از کیفیت زندگی و ارتباط آن با پژمردگی شهری، مطالعه موردی منطقه ۸ مشهد

درگذشته شهرها با تغییرات جمعیتی زیادی ناشی از جنگ، سوانح طبیعی و بیماری ها روبه رو بوده اند. امروزه نیز شهرها دارای تحولات جمعیتی زیادی هستند. در این راستا پژمردگی شهری از دست دادن جمعیت در بلندمدت است که منجر به زوال یک شهر یا مرکز شهر می گردد. در این راستا کیفیت زندگی تاثیر بسزایی بر ماندگاری ساکنان دارد. منطقه هشت مشهد که هم جوار با حرم مطهر رضوی است؛ باوجود اسکان برخی زائران در این منطقه از سال ۱۳۸۵ با کاهش جمعیت ساکن روبه رو بوده است. با توجه به اهمیت کیفیت زندگی در عدم خروج ساکنان از منطقه خود، در این مقاله تلاش شده است تا کیفیت زندگی را بر میزان خروج از ساکنان از منطقه به عنوان پژمردگی شهری مورد ارزیابی قرار دهد. این تحقیق از نوع کاربردی بوده و روش به کاررفته، توصیفی- تحلیلی است؛ روش گردآوری اطلاعات از طریق مطالعه منابع کتابخانه ای و تکمیل پرسشنامه از شهروندان ساکن در منطقه ۸ مشهد بوده است. حجم نمونه با کمک نرم افزار PASS ۳۴۲ نفر محاسبه شد. پایایی سوال های پرسشنامه نیز با استفاده از آلفای کرونباخ و امگای مک دونالد مورد تائید قرار گرفت؛ از نرم افزار SPSS جهت تجزیه وتحلیل داده های حاصل از پرسشنامه ها استفاده شده است و از نرم افزار Smart PLS نیز جهت ساختن معادله ساختاری کمک گرفته شده است. نتایج این بررسی بر اساس وزن های رگرسیونی استانداردشده به تفکیک شاخص های موردبررسی نشان داد که وضعیت اجتماعی (۶۴/۰) بیشترین تاثیر را بر میزان کیفیت زندگی منطقه دارد ولی وضعیت اقتصادی (۲۶/۰-) نیز تاثیر منفی بر میزان کیفیت زندگی دارد. در نهایت مشخص شد که بین کیفیت زندگی و پژمردگی شهری رابطه معنی داری برقرار است.

کلیدواژه ها:

کیفیت زندگی ، پژمردگی شهری ، مشهد ، Smart PLS