بررسی نقش سازگاری عاطفی-اجتماعی و سازگاری تحصیلی در پیش بینی موفقیت تحصیلی دانش آموزان پایه ششم ابتدایی شهرستان گنبدکاووس

این پژوهش با هدف بررسی نقش سازگاری عاطفی–اجتماعی و سازگاری تحصیلی در پیش بینی موفقیت تحصیلی دانش آموزان پایه ششم ابتدایی شهرستان گنبدکاووس انجام شد. روش تحقیق توصیفی–همبستگی (پیش بین) و میدانی بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه ششم بود و ۳۴۴ نفر با روش نمونه گیری طبقه ای انتخاب شدند. ابزارهای گردآوری داده ها شامل مقیاس سازگاری عاطفی–اجتماعی کریک و گروت پیتر (۱۹۹۵؛ ۱۹ گویه)، پرسشنامه سازگاری تحصیلی سینها و سینگ (۱۹۹۳؛ ۶۰ گویه دوگزینه ای)، و پرسشنامه موفقیت تحصیلی ولز (۲۰۱۰؛ ۳۹ گویه) بود. داده ها با SPSS-۲۵ و با آمار توصیفی، همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه تحلیل شد. یافته ها نشان داد مدل رگرسیونی معنادار بود (F=۵۵. ۳۷، p<۰. ۰۰۱) و متغیرهای پیش بین بخش قابل توجهی از واریانس موفقیت تحصیلی را تبیین کردند (R=۰. ۶۷۲، Adj. R²=۰. ۶۷۷). همچنین سازگاری تحصیلی قوی ترین پیش بین مثبت بود و مولفه های ناسازگارانه مانند پرخاشگری و افسردگی اثر منفی نشان دادند. در نتیجه گیری، تقویت مهارت های سازگاری تحصیلی همراه با بهبود تنظیم هیجان و روابط همسالان، به عنوان مسیر موثر برای ارتقای موفقیت تحصیلی در پایان دوره ابتدایی تایید شد.

کلیدواژه ها:

سازگاری عاطفی–اجتماعی ، سازگاری تحصیلی ، موفقیت تحصیلی ، پایه ششم ، گنبدکاووس.