بررسی نقش فعالیت های بدنی کوتاه مدت در افزایش تمرکز و یادگیری درس فارسی در دانش آموزان پایه سوم ابتدایی

امروزه نظام های آموزشی با چالش هایی نظیر کاهش دامنه توجه دانش آموزان و افزایش رفتارهای بی قرار در کلاس درس مواجه هستند. پایه سوم ابتدایی به عنوان مقطعی گذار از یادگیری مهارت های پایه به درک مطلب عمیق تر، نیازمند تمرکز شناختی بالایی در دروس اصلی مانند فارسی است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر فعالیت های بدنی کوتاه مدت یا همان وقفه های فعال کلاسی بر بهبود میزان تمرکز و کیفیت یادگیری درس فارسی (مهارت های خواندن و نوشتن) در دانش آموزان این پایه انجام شده است. روش تحقیق در این مطالعه، توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر مرور سیستماتیک منابع کتابخانه ای و اسناد معتبر علمی است. یافته های پژوهش نشان می دهد که انجام فعالیت های بدنی کوتاه (۳ تا ۵ دقیقه) در فواصل زمانی منظم حین کلاس، با افزایش جریان خون مغزی، تحریک ترشح انتقال دهنده های عصبی مانند دوپامین و نوراپی نفرین و تنظیم سطح برانگیختگی، منجر به بهبود معنادار در توجه متمرکز و حافظه کاری دانش آموزان می شود. این بهبود شناختی، تاثیر مستقیمی بر یادگیری درس فارسی، به ویژه در حوزه های درک متن، املانویسی و واژه آموزی دارد. نتایج حاکی از آن است که ادغام جنبش و حرکت در برنامه درسی، راهکاری کم هزینه و موثر برای ارتقای بازدهی آموزشی و سلامت شناختی دانش آموزان است.

کلیدواژه ها:

فعالیت بدنی کوتاه مدت ، تمرکز ، یادگیری درس فارسی ، پایه سوم ابتدایی ، وقفه های فعال ، عملکردهای اجرایی مغز.