بررسی رابطه علی سرمایه روان شناختی و اضطراب اجتماعی دانشجویان از طریق نقش میانجی گر سبک های مقابله ای

این پژوهش با هدف بررسی رابطه علی سرمایه روانشناختی و اضطراب اجتماعی دانشجویان از طریق نقش میانجی گر سبک های مقابله ای انجام شد. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی از طریق الگویابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش شامل دانشجویان دانشگاه خیام مشهد در سال ۱۴۰۳ بودند که از میان آنها تعداد ۲۵۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. جهت جمع آوری داده¬های پژوهش از پرسشنامه های سرمایه روان شناختی لوتانز و همکاران (۲۰۰۷)، سبک های مقابله ای پارک (۲۰۰۷) و اضطراب اجتماعی کانور و همکاران (۲۰۰۰) استفاده شد. داده¬ها با استفاده از الگویابی معادلات ساختاری و در نرم¬افزار¬های آماری SPSS و AMOS ویراست ۲۵ تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان داد که الگوی نهایی از برازش خوبی برخوردار بوده است. همچنین، یافته¬ها نشان داد که سرمایه روانشناختی با سبک های مقابله ای کارآمد (۰۰۰۱/۰p< ،۶۹/۰=β) رابطه مثبت مستقیم و با سبک¬های مقابله¬ای ناکارآمد (۰۰۰۱/۰p< ،۲۵/۰- =β) و اضطراب اجتماعی (۰۰۰۱/۰p< ،۵۴/۰- =β) رابطه منفی مستقیم دارد. علاوه بر این، نتایج نشان داد که سبک های مقابله ای میانجی گر رابطه بین سرمایه روانشناختی و اضطراب اجتماعی هستند (۰۰۱/۰p<). یافته ها نشان داد که سرمایه روان شناختی از طریق سبک های مقابله ای می تواند تاثیر غیرمستقیم بر کاهش اضطراب اجتماعی داشته باشد و به عنوان عاملی محافظتی در بهزیستی روانی باشد. دانشجویانی با سرمایه روان شناختی بالا در مواجهه با شرایط استرس زا از سبک مقابله ای کارآمد استفاده می کنند که به بهبود عملکرد اجتماعی و کاهش اضطراب اجتماعی کمک می کند.

کلیدواژه ها:

سرمایه روان شناختی ، سبک های مقابله ، اضطراب اجتماعی