بهینه سازی الگوی آج تایر برای کاهش نویز با استفاده از الگوریتم ژنتیک

در این پژوهش مسئله بهینه سازی نویز تایر بر پایه تغییر طول گام ها با استفاده از الگوریتم ژنتیک بررسی شده است. ابتدا با حفظ توزیع فراوانی گام ها و تغییر صرف ترتیب، آن ها مشخص شد که تعدادی از چینش های مختلف با رعایت قیود هندسی تقریبا نویز یکسانی تولید می کنند؛ یعنی چند مسیر متفاوت می تواند به همان سطح صدای کم برسد و این یعنی تغییرات کوچک در ترتیب گام ها تاثیر شنیداری محسوسی ندارد. در ادامه اثر تغییر هدفمند توزیع فراوانی گام ها بر شاخص نویز بررسی شد. داده های حاصل از ده سناریوی توزیع (S۱-S۱۰) نشان داد که کاهش سهم گام های بلند (Pitch۵) و افزایش گام های کوتاه تر (Pitch۱۳) موجب افت تدریجی و سپس جهشی نویز می شود؛ به طوری که اختلاف نویز بین ۱۵ و ۱۰۸ بیش از ۴٫۲ دسی بل است. این کاهش که ناشی از بازآرایی طیفی و کاهش انرژی در باندهای حساس گوش است، بر اهمیت راهبرد بهینه سازی دو سطحی تاکید می کند: ابتدا انتخاب توزیع مناسب سپس بهینه سازی ترتیب گام ها. یافته های این مطالعه می تواند به عنوان مبنایی برای طراحی صنعتی تایر با نویز کمتر با حفظ قیود هندسی و مکانیکی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

هوشمندسازی فرآیندهای صنعتی ، کاهش نویز ، بهینه سازی گام ترد