گزارش یک مورد درمان شوانومای بدخیم عصب براکیال در یک قلاده سگ شی هوا هوا ۱۴ ساله

شوانوما توموری با منشا سلول های شوان از بافت اعصاب محیطی است که عمدتا خوش خیم بوده اما در برخی موارد می تواند رشد تهاجمی داشته باشد. با وجود کاربرد گسترده داروهای شیمی درمانی در طب انسانی، شواهد در خصوص اثربخشی این درمان ها در مدیریت تومورهای عصبی در دامپزشکی محدود است. یک قلاده سگ ماده نژاد شی هوا هوا، ۱۴ ساله و عقیم شده، با توده ای کروی به قطر ۲ سانتی متر در ناحیه قفسه صدری به یکی از کلینیک های دامپزشکی دام های کوچک شهر تبریز ارجاع گردید. نمونه برداری از طریق بیوپسی انجام و تشخیص شوانوما با بررسی هیستوپاتولوژیک و رنگ آمیزی ایمونوهیستوشیمی تایید شد. شیمی درمانی شامل تجویز دوکسوروبیسین با دوز ۱۰ میلی گرم بر متر مربع و ایفوسفامید با دوز ۳۵۰ میلی گرم بر متر مربع، به صورت هفتگی به مدت سه هفته انجام گرفت. پس از سه دوره شیمی درمانی، کاهش نسبی در اندازه و سفتی توده مشاهده گردید. با این حال، بیمار دچار عوارض جانبی شدید از جمله بی اشتهایی، ضعف سیستمیک و علائم نارسایی کبدی و کلیوی و افت شدید شمارش گلبول های سفید (WBC) گردید. در نهایت، به علت شدت عوارض و بنابر درخواست مکرر صاحب حیوان، در هفته چهارم یوتانایز گردید و مورد کالبدگشایی قرار گرفت. در مطالعه هیستوپاتولوژی سلول های کشیده دوکی شکل با آرایش آنتونی تیپ A و B مشاهده شد که در رنگ آمیزی IHC از نظر پروتئین s۱۰۰ مثبت بودند. در بررسی کالبدگشایی آثار متاستاز تومور به بافت های دوردست یا تهاجم آن به بافت های اطراف توده مشاهده نشد.