ارزیابی مقایسه ای برخی شاخص های هماتولوژیک و نمره دهی سگ ها در تشخیص سگ های مبتلا به سندرم التهابی سیستمیک بدن

سندرم پاسخ التهابی سیستمیک بدن (Systemic Inflammatory Response Syndrome; SIRS)، مجموعه ای از تظاهرات بالینی ناشی از پاسخ سیستمیک بدن به عوامل عفونی و غیرعفونی است که با تغییرات قابل توجه در شاخص های خونی و بیوشیمیایی همراه می باشد. هدف از این مطالعه بررسی ارزش تشخیصی نسبت های NLR (Neutrophil-to-Lymphocyte ratio)، BLR (Band Neutrophil-to-Lymphocyte ratio) و مدل نمره دهی APPLEfast (Acute Patient Physiology and Laboratory Evaluation score) در شناسایی SIRS سگ ها بود که همگی برگرفته از نتایج خون شناسی و بیوشیمیایی بودند. در این پژوهش، ۶۲ قلاده سگ پس از معاینات بالینی، ارزیابی های خون شناسی و بیوشیمیایی و تایید وجود SIRS پذیرش شده و در سه گروه قرار گرفتند: سگ های سالم (۲۰ قلاده)، سگ های ملتهب Non-SIRS (۲۲ قلاده) و سگ های ملتهب درگیر SIRS (۲۰ قلاده). نتایج نشان دادند که مقادیر NLR و BLR در گروه SIRS به طور معناداری بیشتر از گروه سالم بودند (به ترتیب P = ۰.۰۱ و P =۰.۰۴)، اما در تمایز بین گروه های SIRS و Non-SIRS کارایی محدودی داشتند. به ویژه، مقادیر ۶۴/۰< BLR حساسیت بالا (۸۰%) و ویژگی متعادلی (۲/۷۶%) داشتند و نسبت BLR در مقایسه با NLR شاخص دقیق تری بوده است. از سویی دیگر، مقادیر مدل APPLEfast اختلاف معناداری میان هر سه گروه مطالعه شده داشتند (P < ۰.۰۰۱) و مقادیر ۵۰/۲۵< APPLEfast از حساسیت بالا (۹۰%) و ویژگی متوسطی (۹/۶۱%) برخوردار بودند (AUC = ۰.۸۱) که بیانگر توانایی بالای این مدل در شناسایی سگ های مبتلا به SIRS است. بر اساس نتایج آماری و تحلیلی این مطالعه، اندازه گیری مدل APPLEfast در روند های بالینی تشخیص SIRS، کارآمد و ارزشمند بوده، درحالی که نسبت های BLR و NLR به تنهایی در شناسایی SIRS قدرت و توانایی محدودی داشتند. با این حال توصیه می شود که استفاده همزمان از هر دو نسبت BLR و NLR در کنار اندازه گیری مدل APPLEfast می تواند دقت تشخیص و شناسایی SIRS در سگ ها را به طور قابل توجهی افزایش دهد.

کلیدواژه ها:

SIRS ، سگ ، مدل APPLEfast ، NLR ، BLR