اثر حفاظتی گرلین بر آسیب ایسکمی-رپرفیوژن و بیان Bcl-۲ در سلول های گرانولوزای تخمدان موش صحرایی

پیچ خوردگی تخمدان، یکی از فوریت های بالینی حائز اهمیت محسوب می شود که در اثر چرخش تخمدان به دور محور خود و انسداد جریان خون، منجر به بروز ایسکمی و صدمات قابل توجه بافتی در این اندام می گردد. هورمون گرلین، به عنوان یک پپتید محافظتی در شرایط استرس های سلولی، قادر به تعدیل فرایندهای آسیب زای ناشی از ایسکمی-رپرفیوژن در بافت های مختلف می باشد. مطالعه ی حاضر با هدف بررسی اثرات درمانی گرلین بر بیان پروتئین Bcl-۲ در سلول های گرانولوزای تخمدان موش های رت تحت شرایط ایسکمی-رپرفیوژن انجام گرفت. برای این منظور، تعداد ۲۱ سر موش صحرایی ماده به سه گروه شم، ایسکمی (ایجاد ایسکمی-رپرفیوژن و درمان با نرمال سالین)، و گرلین (ایجاد ایسکمی-رپرفیوژن و درمان با گرلین) تقسیم شدند. گرلین با دوز ۱۰ نانومول، نیم ساعت پیش از شروع ایسکمی و همزمان با تورشن به مدت ۲ ساعت، به صورت داخل صفاقی تزریق گردید. پس از پایان دوره ی درمان، میزان بیان پروتئین Bcl-۲ در سلول های گرانولوزای تخمدان با روش ایمونوهیستوشیمی مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج حاصل از تحلیل های آماری نشان دهنده ی تفاوت معنادار در میزان بیان Bcl-۲ در سلول های گرانولوزای بین گروه های مختلف بود (P<۰.۰۵). یافته ها نشان داد القای ایسکمی موجب کاهش بسیار معنادار بیان Bcl-۲ در مقایسه با گروه شم گردید (P<۰.۰۰۰۱). تجویز گرلین بیان Bcl-۲ را به طور قابل توجهی نسبت به گروه ایسکمی افزایش داد (P<۰.۰۰۰۱)، هرچند این میزان همچنان کمتر از گروه شم باقی ماند (P<۰.۰۰۰۱). این نتایج حاکی از نقش محافظتی گرلین در تعدیل آپوپتوز و کاهش آسیب های ایسکمی-رپرفیوژن در تخمدان است.

کلیدواژه ها:

گرلین ، ایسکمی-رپرفیوژن ، پروتئین Bcl-۲ ، گرانولوزا ، تخمدان