سندرم نفروتیک در یک گربه پرشین ۸ ساله: چالش های تشخیصی و رویکرد درمانی

سندرم نفروتیک در گربه ها یک اختلال کلیوی نادر اما بالقوه تهدیدکننده حیات است که با پروتئینوری شدید، هیپوآلبومینمی، هایپرلیپیدمی و ادم محیطی مشخص می شود. در این گزارش، یک گربه پرشین نر عقیم ۸ ساله با علائم بی حالی، کاهش وزن، آسیت و پلی اوری-پلی دیپسی مورد بررسی قرار گرفت. در آزمایش های بیوشیمیایی افزایش اوره (UN) تا سه برابر حد نرمال همراه با کراتینین نرمال مشاهده شد که نسبت UN/Ct را به ۴۳ رساند و این الگوی آزمایشی مطابق با آزوتمی پره رنال ثانویه به کاهش حجم موثر داخل عروقی در زمینه هیپوآلبومینمی بود. نسبت UPC اولیه افزایش یافته (۲.۸) ثبت شد و در پیگیری ها مقادیر متغیر اما به طور کلی بالا باقی ماند. سونوگرافی کلیوی تغییرات گلومرولی را آشکار ساخت و بیوپسی کلیه، گلومرولونفریت مزمن را به عنوان علت زمینه ای اثبات کرد. درمان شامل تجویز تلمیزارتان، فروزماید، اسپیرونولاکتون، مایعات داخل وریدی (سالین ۰.۴۵ درصد) و رژیم غذایی رنال آغاز شد که منجر به بهبود نسبی علائم طی یک ماه گردید. مداخلات تکمیلی شامل بنازپریل، آملودیپین، پردنیزولون و مکمل های امگا-۳ نیز در ادامه اضافه شد که به کاهش پروتئینوری، کنترل فشار خون و بهبود وضعیت تغذیه ای کمک کرد. پیگیری ۱۲ هفته ای کاهش ادم، کاهش جزئی پروتئینوری و بهبود وضعیت بالینی را نشان داد. این گزارش اهمیت تشخیص زودهنگام، پایش دقیق پروتئینوری و مدیریت چندجانبه را در سندرم نفروتیک گربه ها برجسته می کند. این گزارش اهمیت تشخیص به موقع و مدیریت چندجانبه سندرم نفروتیک در گربه ها را نشان می دهد و بر ضرورت کنترل پروتئینوری و فشار خون به عنوان ارکان اصلی درمان تاکید می کند. همچنین، مطالعات آینده برای بهینه سازی پروتکل های درمانی در این بیماران ضروری به نظر می رسد.

کلیدواژه ها:

نفروتیک ، پروتیئنوری ، هیپوآلبومینمی