برآورد و کاهش هدررفت میزان آبیاری محصول کیوی توسط الگوریتم سنجش از دوری geesebal و داده‎های ماهواره ای

مصرف بالای آب در بخش کشاورزی یکی از چالش های اساسی در مدیریت منابع آب کشور به شمار می رود. با توجه به سهم ۹۲ درصدی این بخش و اتلاف بیش از ۸۰ درصد منابع به دلیل فقدان فناوری های نوین آبیاری، افزایش بهره وری آب امری ضروری است. در این پژوهش، با هدف برآورد دقیق میزان آب مصرفی محصول کیوی که به عنوان یکی از محصولات مهم استان گیلان شناخته می‎شود و سطح زیر کشت آن در حال افزایش می‎باشد، یک مدل بیلان آب سلول پایه (pixel base) با کمک الگوریتم بیلان انرژی سطح زمین (sebal) در بستر Google Earth Engine توسعه داده شد. دراین مدل با استفاده از داده های ماهواره ای و هواشناسی، میزان تبخیر-تعرق واقعی در هر سلول به صورت روزانه استخراج گردید. پس از ارزیابی مدل در سطح باغات انتخابی با داده های مشاهداتی و شاخص های آماری، مدل کالیبره شده با استفاده از الگوریتم طبقه بندی SVM به کل منطقه تعمیم داده شد. نتایج نشان داد که حجم آب مصرفی گزارش شده توسط مدیریت باغ لاکان (۱۸۰ هزار مترمکعب برای ۴۲ هکتار) با برآوردهای مدل بیلان انرژی geesebal (۱۶۸۰۰۰ متر مکعب) همخوانی دارد. با این حال، اختلاف حداقل ۱۲ هزار مترمکعبی بین آبیاری واقعی و نیاز استاندارد، نشان دهنده امکان کاهش مصرف آب بدون افت عملکرد محصول است. این مدل نشان داد که می تواند ابزاری موثر در مدیریت بهینه مصرف آب و کاهش هدررفت در زمینه محصولات باغی باشد.

کلیدواژه ها:

تبخیر-تعرق ، الگوریتم ، جی سبال ، گوگل ارث انجین