دانشگاههای غیردولتی سیاست گذاری اعتبارسنجی و حکمرانی

پژوهش حاضر با تمرکز بر دانشگاههای غیر دولتی در ایران و دنیا به تحلیل سه محور کلیدی سیاست گذاری، اعتبارسنجی و حکمرانی می پردازد. یافته ها نشان می دهد که گسترش کمی این موسسات بدون برنامه ریزی جامع و نظارت کافی، منجر به بروز چالش های ساختاری عمیقی از جمله کاهش کیفیت آموزشی، تشدید نابرابری تحصیلی، کم توجهی به پژوهش و ضعف در پاسخگویی به نیازهای بازار کار شده است. در عین حال این دانشگاه ها در افزایش دسترسی به آموزش عالی، کاهش هزینه های دولت و جلوگیری از خروج سرمایه های ملی نقش موثری ایفا کرده اند. در حوزه سیاست گذاری تمرکزگرایی شدید و نبود مشارکت واقعی ذی نفعان مانع تحقق اهداف کیفی شده است. در بخش اعتبارسنجی فقدان نظام مستقل و شفاف ارزیابی منجر به کاهش اعتبار اجتماعی و علمی این موسسات گردیده است. در بعد حکمرانی نیز وابستگی مالی به شهریه، مداخلات دولتی و نبود استقلال نهادی چالش های جدی ایجاد کرده است. این پژوهش با الهام از تجارب موفق بین المللی، راهکارهایی چون تمرکززدایی، تقویت نهادهای نظارتی مستقل، تنوع بخشی به منابع درآمدی، توسعه همکاری با صنعت و استقرار حکمرانی مشارکتی را پیشنهاد می دهد. نتیجه گیری پژوهش بر این نکته تاکید دارد که تحول در نظام آموزش عالی غیردولتی، مستلزم بازتعریف نقش دولت از ناظر به تسهیل گر، تقویت مسئولیت پذیری اجتماعی و تلفیق منطق اقتصادی با ماموریت های علمی است.

کلیدواژه ها:

آموزش عالی غیردولتی ، سیاست گذاری ، حکمرانی ، اعتبارسنجی