اثربخشی آموزش تنظیم هیجان بر سازگاری تحصیلی و امید به تحصیل در دانش آموزان پسر مقطع متوسطه دوم شهر بافت سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳

این پژوهش با هدف "اثربخشی آموزش تنظیم هیجان بر سازگاری تحصیلی و امید به تحصیل در دانش آموزان پسر مقطع متوسطه دوم شهر بافت سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳" انجام شده. روش تحقیق پژوهش؛ نیمه تجربی آزمایشی به صورت طرح دوگروهی پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. ابزار اندازه گیری در این پژوهش پرسشنامه سازگاری تحصیلی سینها و سینگ (۱۹۹۳) و امید به تحصیل خرمائی و کمری (۱۳۹۶) بوده. جامعه آماری پژوهش کلیه دانش آموزان پسر مقطع متوسطه دوم شهر بافت به تعداد ۸۴۳ نفر بودند؛ سپس از میان آنها تعداد ۳۰ دانش آموز پسر به روش هدفمند انتخاب و به صورت کاملا تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) جایگزین شدند. گروه آزمایش تحت آموزش تنظیم هیجان قرار گرفتند ولی گروه کنترل هیچ آموزشی دریافت نکردند. در تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار SPSS از تکنیک های آماری چون آماره های توصیفی و آزمون تحلیل کواریانس استفاده شد. یافته های پژوهش حاضر حاکی از آن است که آموزش تنظیم هیجان بر سازگاری تحصیلی و امید به تحصیل در دانش آموزان پسر مقطع متوسطه دوم تاثیر معنی داری داشته است، به طوری که منجر به افزایش سازگاری تحصیلی و ارتقاء سطح امید به تحصیل در دانش آموزان شده است.

کلیدواژه ها:

آموزش تنظیم هیجان ، سازگاری تحصیلی ، امید به تحصیل