بررسی تاثیر آموزشی فضاهای یادگیری انعطاف پذیر بر مشارکت کلاسی و نگرش به محیط یادگیری در دانش آموزان
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 87
فایل این مقاله در 14 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
ICPECS02_090
تاریخ نمایه سازی: 3 اسفند 1404
چکیده مقاله:
مهم ترین مساله پژوهش حاضر (بررسی تاثیر آموزشی فضاهای یادگیری انعطاف پذیر بر مشارکت کلاسی و نگرش به محیط یادگیری در دانش آموزان) است، از آنجایی که پژوهش حاضر به دنبال کاربرد (بررسی تاثیر آموزشی فضاهای یادگیری انعطاف پذیر بر مشارکت کلاسی و نگرش به محیط یادگیری در دانش آموزان) است، به لحاظ هدف از نوع کاربردی است و از آنجایی که به تبیین و توصیف (بررسی تاثیر آموزشی فضاهای یادگیری انعطاف پذیر بر مشارکت کلاسی و نگرش به محیط یادگیری در دانش آموزان) پرداخته است، به لحاظ طرح پژوهشی از نوع توصیفی است، به لحاظ رویکرد نیز از نوع کیفی است و به لحاظ استراتژی گردآوری داده های پژوهش از نوع کتابخانه ای به شمار می رود. جامعه آماری پژوهش حاضر را (کلیه رهبران و مدیران آموزشی) تشکیل می دهد، که موضوع پژوهشی حاضر به آنها برمی گردد. ابزار اندازه گیری مورد استفاده در این پژوهش شامل کلیه منابع علمی اعم از مقالات پژوهشی و کتب مربوط به (بررسی تاثیر آموزشی فضاهای یادگیری انعطاف پذیر بر مشارکت کلاسی و نگرش به محیط یادگیری در دانش آموزان) است که کاملا مرتبط با موضوع پژوهشی بوده و روایی محتوایی آنها مورد تایید متخصصان دانشگاهی قرار گرفته است. برای تجزیه و تحلیل داده های پژوهش نیز از روش تحلیل محتوای داده های کیفی منابع علمی مرتبط با موضوع پژوهش (محتوایی آموزشی، مقالات و کتب مرتبط با موضوع) استفاده شده است، بر این اساس ضمن بررسی تک تک منابع علمی مرتبط با موضوع، پاسخ هر یک از سوالات پژوهش از منابع علمی مربوطه استخراج گردید، ضمنا کلیه تحلیل ها با بهره گیری از مدل زبان ماشین (MLM) انجام شده است و یافته های زیر به دست آمد. طراحی فضاهای یادگیری انعطاف پذیر با شکستن الگوهای سنتی، مشارکت کلامی و غیرکلامی دانش آموزان را از طریق تقویت تعاملات گروهی، کاهش موانع روانی و پاسخگویی به نیازهای جسمانی به طور چشمگیری افزایش می دهد. این فضاها نگرش دانش آموزان را از حالت منفعل و اجباری به فعالانه و مشتاقانه تغییر داده و با ایجاد حس مالکیت، راحتی و تعلق، بستری عاطفی برای یادگیری عمیق فراهم می کنند. رابطه بین مولفه های این فضاها (مانند مبلمان منعطف، مناطق یادگیری متنوع و فناوری) با مشارکت و نگرش، یک رابطه پویا و چندوجهی است که از طریق اعطای عاملیت، انتخاب و پشتیبانی از سبک های یادگیری متنوع عمل می کند. بنابراین می توان نتیجه گیری کرد که فضاهای یادگیری انعطاف پذیر با تبدیل محیط آموزشی از یک ساختار ایستا به یک اکوسیستم پویا و پاسخگو، نقش تعیین کننده ای در افزایش مشارکت و بهبود نگرش دانش آموزان ایفا می کنند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان