اثربخشی درمان شناختی_ رفتاری بر کاهش علائم اختلال خوردن و اضطراب در زنان خانه دار دارای اضافه وزن شهر ساری

هدف از پژوهش حاضر تعیین اثربخشی درمان شناختی_ رفتاری بر کاهش علائم اختلال خوردن و اضطراب در زنان خانه دار دارای اضافه وزن بود. این پژوهش از نوع مطالعات نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون_ پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش کلیه زنان خانه دار دارای اضافه وزن شهر ساری در سال ۱۴۰۴ بود. نمونه آماری در این پژوهش شامل ۳۰ نفر از زنان خانه دار دارای اضافه وزن (۱۵ نفر برای گروه کنترل و ۱۵ نفر برای گروه آزمایش) که به شیوه نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی ساده در دو گروه جایگزین شدند. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه مشکلات خوردن استیک و همکاران (۲۰۰۱) و پرسشنامه اضطراب بک (۱۹۸۸) بود. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار spss نسخه ۲۶ انجام شد. در این پژوهش برای تجزیه و تحلیل داده ها از آمار توصیفی (میانگین و انحراف معیار) و از آمار استنباطی با رعایت مفروضه های از تحلیل کوواریانس چندمتغیره (MANCOVA) استفاده شد. نتایج به دست آمده از پژوهش بیانگر آن است که درمان شناختی_ رفتاری بر کاهش علائم اختلال خوردن و اضطراب در زنان خانه دار دارای اضافه وزن تاثیر مثبت دارد.

کلیدواژه ها:

درمان شناختی_ رفتاری ، اختلال خوردن ، اضطراب ، اضافه وزن